درختچهاى است به بلندى دو تا چهار متر . برگهاى آن مركب از هفت تا سيزده برگچه . روى برگچهها صاف و پشت آنها با كركهاى خزى پوشيده شده و شكل آنها تخم مرغى به طول شش تا ده سانتىمتر مىباشد .
گلهاى درختچه زرد و درفش آنها داراى خالهاى قهوهاى مايل به سرخ است .
ميوه آن نيام ، غلاف آن به طول پنج تا شش سانتىمتر كه در آن تخمهايى به رنگ قهوهاى شفاف و كوچك و پهن قرار گرفته است .
تركيبات شيميايى :
در گياه وجود يك ماده تلخ ، تانن و يك اسيد متبلور خرمايى رنگ و كمى اسانس مشخص شده است .
خواص :
برگهاى اين گياه به عنوان مسهل و دانههاى آن به عنوان قىآور استفاده مىشود . « 2 »
محل رويش :
محل رويش اين گياه در ايران ، در جنگلهاى ارسباران و نواحى مرزى خراسان و ارتفاعات البرز و پل زنگوله و درّه كرج ديده مىشود . در مناطق مديترانهاى اروپا و
هندوستان نيز مىرويد .
* دگلين
تعريف :
گياهى است بالا رونده يا به صورت درختچه كه به طور خودرو در هند ، استراليا ، جاوه ، تايوان ، آمريكاى جنوبى ، فيليپين و اسپانيا مىرويد .
هامش
( 2 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 416 .