تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 15

مساهمون:

ص١٥
داتوريك و دو اسيد ديگر يافت مىگردد . تاتوره از گياهان سمى و خطرناك با اثرى شبيه بلادون ولى قوىتر از آن است از اين جهت مصرف گياه يا فرآورده‌هاى آن بايد در نهايت احتياط و تحت نظر پزشك متخصص صورت گيرد .

خواص :

تاتوره داراى اثر ضد تشنج ، رفع آسم و نقرس و دردهاى عصبى است از نظر كلى نيز بايد گفت كه مصارف درمانى شبيه بلادون دارد با اين تفاوت كه سمىتر از آن است و مصرف اعضاى آن امروزه بسيار كاهش يافته يا به طور كلى مىتوان گفت تقريبا ترك شده است . تاتوره را سابقا براى رفع سرفه‌هاى عصبى ، سياه سرفه و بىاختيارى دفع ادرار ، مصرف مىنمودند و به صورت مختلف دم كرده ، تنطور ، عصاره يا دود كردن برگ خشك گياه شبيه سيگار از آن استفاده به عمل مىآوردند . براى رفع آسم ، برگ خشك تاتوره را مخلوط با برگ توتون نموده به بيمار مىدادند تا مانند سيگار معمولى آن را دود كند . از تاتوره در رفع سوء هضم‌هاى مسلولين نيز نتايج مفيد به دست آمده است . مبتلايان به آسم بايد منحصرا يك يا دو سيگار آن را به كار برند به طورى كه مصرف كلى برگ از 1 تا 5 / 1 گرم در روز تجاوز ننمايد . پس از دود كردن برگ تاتوره يك حالت تسكين همزمان با نوعى سرگيجه پيدا مىشود . در دردهاى عصبى با مصرف 02 / 0 تا 05 % گرم عصاره نتايج خوب در بيماران به دست آورده‌اند در دردهاى عصبى سطحى مانند درد ناحيه صورت يا پوست سر با تاثير دادن دارو بر روى پوست نتيجه بهتر به دست مىآيد . مصرف آن در فلج‌هايى كه با حالت هيجان همراه است به طور محسوس باعث پيدايش حالت تسكين مىگردد . در روماتيسم مزمن و روماتيسم مفصلى حاد يا بين مفصلى با مالش دادن يا پماد تاتوره يا خيسانده برگ گياه در روغن و يا ضماد برگ نتايج