تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 13

مساهمون:

ص١٣

* تاتوره

تعريف :

گياهى علفى ، يك ساله و به ارتفاع 30 تا 80 سانتىمتر و تا حدود يك متر مىرسد . داراى ساقه منشعب و برگهاى پهن است . از كليه اعضاى گياه در حالت تازه ، بوى نافذ ، قوى و ناپسند استشمام مىگردد . گلهاى آن درشت و بوقى شكل است و در فاصله ماه‌هاى خرداد و مرداد ظاهر مىگردد . تاتوره داراى ميوه‌اى به صورت پوشينه ، خاردار و محتوى حدود 400 دانه است . قسمت مورد استفاده اين گياه ، برگ و دانه‌هاى آن است . ازدياد تاتوره به سهولت از طريق دانه ، در اوايل بهار صورت مىگيرد . برگ تاتوره بايد هنگام گل دادن و بتدريج در موقعى كه رشد و نمو آن كامل گرديد از گياه چيده شود . انجام اين عمل نيز براى 4 مرتبه در سال امكان‌پذير مىباشد . برگها را در هواى گرم 45 تا 50 درجه خشك مىكنند . ميوه تاتوره را بايد هنگامى كه در شرف باز شدن است ، از گياه چيد . خشك كردن آن