مىگيرد .
آب توت فرنگى نيرو دهنده كبد و تنظيم كننده اعمال سيستم عصبى است مصرف آن در مبتلايان مبتلا به تصلب شرائين و سنگ كليه اثرات درمانى ظاهر مىكند بعلاوه در مسموميتهايى كه خود به خود علت فراهم شدن مواد سمى در بدن و يا ناشى از سموم ميكروبى
auto
intoxication
عارض مىشود اثرات درمانى ظاهر مىكند شيره توت فرنگى علاوه بر مطبوع بودن داراى اثر ضد ميكروبى بخصوص باسيل تيفوئيد ( مولد حصبه ) است . « 3 » آب شاه توت ( توت سياه ) : شيره شاه توت ، به حالت رقيق شده اثر ملين دارد غرغره آن در رفع آنژين آفت
aphtes
و درمان التهاب مخاط دهان موثر واقع مىشود آب شاه توت را هميشه بايد به حالت تازه مصرف كرد داراى اثر صفرابر است . « 4 »
تركيبات شيميايى :
برگ درخت شاه توت كربنات كلسيم فراوان دارد ميوهاش داراى 7 / 84 % آب 9 تا 24 % مواد قندى 86 / 1 % اسيد ماليك 4 / 0 % مواد آلبومينوئيدى 30 / 20 % مواد چرب پكتيك صمغ و املاح مختلف و طبق بررسىهاى ديگر
dorvault
هر ليتر شيره ميوه نسبتا نارس آن داراى 20 تا 25 گرم اسيد سيتريك است .
شواهد تاريخى نشان مىدهد كه منشأ اوليه درخت شاه توت در ايران بوده و از آنجا به نواحى ديگر انتقال يافته است . مردم دورانهاى قديم از وجود اين درخت اطلاع كافى داشتهاند مانند آنكه طرفداران مكتب بقراط در قرن 4 و 5 قبل از ميلاد و تئوفراست در قرن 4 قبل از ميلاد آن را مىشناخته و به نام
sykaminos
مىناميدهاند و از ميوهاش قبل از رسيدن كامل جهت رفع اسهالهاى ساده و ديسانترى استفاده مىكردهاند .
ديوسكوريد و پلين در قرن اول ميلادى در آثار خود از اين درخت نام بردهاند .
هامش
( 3 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 1 ، ص 675 .
( 4 ) - همان ، ص 676 .