به خوبى آن امراض را معالجه مىكند .
ريشه اين گياه به طور ملايم اثر ضد تشنج آرام كننده ، مدر ، معرق ، ملين و به طور محسوس اثر خلطآور و رفع سرفه دارد و از آن مىتوان در برونشيتها ، ذات الريه ، سياه سرفه و بيماريهاى ديگر مجارى تنفسى ، استفاده به عمل آورد . با مصرف آن ترشحات بزاق و برونشها افزايش يافته دفع اخلاط تسهيل مىگردد .
k . kahnt
در سال 1906 براى ريشه اين گياه اثر خوابآور و آرام كننده درد ذكر نموده است . محقق
w . bohn
در سال 1927 در باره اين گياه چنين اظهار داشته كه مىتوان از آن براى تسكين سردردهاى يكطرفه ، سردردهاى منشأ عصبى و رفع دردهاى نقرس و روماتيسم مفصلى استفاده به عمل آورد .
dr . h . leclerc
آن را در رفع ناراحتىهاى ناشى از ضرب خوردگى و كوبيدگى اعضاء در استعمال خارجى توصيه نموده است . در استعمال خارجى گرد ريزوم خشك آن مىتواند به عنوان عطسهآور مصرف شود . در طب عوام از اين گياه براى درمان بيماريهاى كليه ، مثانه و رفع عوارض بعدى سرماخوردگى ، سرگيجه ، لرزش اعضاء ، طپش قلب ، داء الرقص ، فلج و اسهال مزمن استفاده به عمل مىآيد .
صور داروئى : جوشانده 20 تا 30 گرم ريشه در يك ليتر آب به مقدار 3 فنجان در روز به عنوان مدر ، جوشانده 30 تا 50 در هزار گل يا برگ گياه در يك ليتر آب به مقدار 3 فنجان در روز بين هر دو غذا به عنوان آرام كننده درد ، جوشانده 60 تا 100 در هزار ريشه در يك ليتر آب براى تهيه لوسيونها در استعمال خارجى .
شما بايد گل و ساقه و ريشه پامچال را در معالجه برونشيت ، سياه سرفه ، نقرس و گريپ ، بىخوابى ، ميگرن و همچنين سنگ كليه ، روماتيسم مفصلى و تشنج مصرف كنيد .
به عنوان استعمال خارجى آن را در مورد معالجه جمع شدن خون در زير پوست و