بنفشه دماغ را قوى مىنمايد » . على بن اسباط در روايط مرفوعه خود گويد : امام عليه السلام فرمود : دهن الحاجبين بالبنفسج فانه يذهب بالصداع . « 1 » « با روغن بنفشه ابروانت را روغن‌مالى كن كه سردرد را مىبرد » . ابى بصير و محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام از پدرانش از على عليه السلام كه فرمود : هر مرضى از اندرون شكم است مگر زخم و تب ، اينها ناگهان مىآيند ، پس گرمى تب را با بنفسج ( بنفشه ) و آب سرد بشكنيد ، زيرا گرمى تب از گرمى جهنم است . « 2 » عبد الرحمن بن كثير گويد : امام صادق عليه السلام فرمود : فضيلت بنفشه بر ساير روغنها مانند فضيلت اسلام بر ساير اديان است . بعد فرمود : چه خوب است روغن بنفشه كه درد را از سرو چشم مىبرد . « 3 »

گياهى مشهور است و ريشه‌اش مثل ساير اجزاى آن خاصيت داروئى دارد . خون معتدل بوجود مىآورد ، مرهم آن با قاؤت جو ورم گرم را فرو نشاند . روغن بنفشه داروى گرى است . بو كردن و بر سر ماليدن آن سردرد را تسكين مىدهد . بنفشه التهاب معده را از بين مىبرد . شربت آن علاج درد كليه و ملين ملايم است ، نيز مقعد بيرون زده را جاى خود مىنشاند . « 4 » دم كرده آن را در بيماريهاى ريوى و التهاب دستگاه گوارش و ادرارى مؤثر نوشته‌اند . برگ و ريشه آن نيز مصرف دارويى دارد . « 5 » بنفشه گلو را نرم گرداند ، روغن آن سرد و لطيف است . گرمى و تب را نافع است و چون به بينى كشند و زير پاى بمالند خواب مىآورد . « 6 » مرهم بسيار نرم ساييده آن بر سر و پيشانى نافع صداع ( سردرد ) و امراض حاره معده و كبد است . سه مثقال ساييدر آن با شيرخشت و شكر و امثال آن مسهل سريع العمل