اين گياه مخصوص نواحى گرم است و بومى هند مىباشد . ميوه‌هاى آن تقريبا به بزرگى يك بادام معمولى است . گوشت روى ميوه كه روى پوست دانه را پوشانده تلخ مزه و قابض است ، پوست دانه‌اش بسيار سخت است و از مغز آن روغن مخصوصى مىگيرند . به طور كلى ميوه‌هاى اين گياه در تداوى مورد استفاده واقع مىگردد . « 2 » بليله را در هند بهيله مىگويند . ميوه‌اش قدرى بزرگتر از مازو و بلندى درختش به 28 تا 33 متر مىرسد . وقتى كه برگهايش كوچك است ، رنگش مسى است . برگ كاملش 20 سانتىمتر است ، هر سال در ماه فوريه برگها مىافتند و در ماه آوريل برگهاى تازه مىرويد . پوست درخت ، خراشدار و رنگش خاكى است و لكه‌هاى آبى دارد . در ماه ژوئن گل در مىآورد و در ابتداى زمستان ميوه‌اش در مىآيد . رنگ ميوه بور و مايل به زردى ، طعمش بدمزه و قدرى ترش مىباشد . مزاجش سرد در درجه اول و خشك در درجه دوم است و خوراكش 5 تا 7 گرم است . معروف است كه هر كجا درخت هليله باشد درخت بليله هم حتما بايستى باشد . بيشتر در هند و كشمير به دست مىآيد ، اصلاح كننده آن عسل و شكر است . ميوه ناپخته‌اش ملين و پخته‌اش قابض است و يكى از اجزاء دواى معروف اطريفل