سوزش است . در هند از تخم ميوه آن براى جلوگيرى از اسهال استفاده مىكنند . « 4 » ميوه نارس و گياه آن طعم تلخ و ناپسند و اثر قابضى دارد ، كه از آن به عنوان قابض در اسهالهاى ساده استفاده به عمل مىآيد . ميوه رسيده آن اثر مدرّ دارد ، و در موارد كمى دفع ادرار و وجود سنگ در دستگاه دفع ، مصرف مىشود . گل و ميوه آن به مصرف دفع سكسكه اطفال مىرسد ، چوب آن در ناراحتىهاى هضمى منشأ صفرا كه با سر درد و تهوع همراه است و پوست ساقه آن در ديسانترى اثر درمانى ظاهر مىكند ، براى گلهاى آن اثر مقوى باه و براى ميوهاش اثر مذكور و مقوى قائلأند . شيره ميوه نارس و گياه آن بر روى زخمهاى تازه جهت درمان استفاده مىشود و چون تانن فراوان دارد تاثير آن سريع مىباشد . از روغن دانه جهت درمان اسهالهاى ساده و از پوست درختچه در رفع تبهاى نوبه مىتوان استفاده نمود . دم كرده ميوه آن به صورت غرغره جهت معالجه آفت لثه و همچنين درمان گلودرد و التهاب مخاط دهان به كار مىرود . « 1 »
خوراك :
مقدار خوراك آن از 5 تا 7 گرم و مزاج آن دو درجه گرم و خشك مىباشد . « 2 » خوراك آبنوس تا سه درهم مىباشد . « 3 »
ضرر و اصلاح :
بدل يا مشابه :
محل رويش :
در ايران نمىرويد و پرورش هم داده نمىشود . « 6 » اين درختچه در نواحى بسيار گرم آسيا مانند هند و سيلان مىرويد . « 7 » آبنوس در هند ، ماداگاسكار و جزيره موريس مىرويد . « 8 »