مزاج :
اثر شيميايى :
خواص :
ساييده آبنوس با آب در سنگ ، نافع آبله ناشى از سوختگى آتش و خون ريزى مىباشد . آبنوس با ادويه قوى ، حابس خون و نافع برخى از زخمهاست و براده سوخته شده آن ، لطيفتر و جهت زخمهاى كهنه و جرب و در كليه خواص اثر سريع دارد . ماليدن پخته آبنوس در سركه ، نافع ورم خنازير است . آبنوس از داروهاى مهم امراض چشم و موى زايد در چشم است و سرمه ساييده آن مقوى چشم و حافظ سلامت و جلا دهنده است . همچنين ساييده سوخته آن بر سنگ ، چشم را جلا داده ، مانع سفيدى و آبريزى چشم مىشود و دفع شب كورى و تاريكى مىنمايد . سرمه خاكستر براده آن كه در تابه سوزانده ، سپس شسته باشند ، نافع زخم كهنه چشم ، رمد خشك ، خارش و جرب چشمى مىباشد . سوخته آن ادرارآور است و چون با سكنجبين خورده شود ، مداومت آن سنگ كليه و مثانه را مىشكند . اگر براده آبنوس را زن عقيم بعد از پاك شدن از حيض به مدت هفت روز و به مقدار يك مثقال ، با آب و عسل بخورد و بعد از آن جماع كند به اذن خدا حامله مىگردد . « 3 » از ميوه رسيده و پخته آن در امراض خون ، سوزاك و جذام استفاده مىكنند ، خون را صاف مىكند و در خارش پوستى بسيار مفيد است . پوست آبنوس نافع ورم و عصاره پوست نافع تب صفراوى و براده چوب آن نافع سيلان منى است و زخم را پر مىكند . چنانچه آبنوس را با آب باديان ساييده و بر چشم سرمه كشند ، پرده چشم را صاف مىكند ، نيز ماليدن ساييده آن با آب بارهنگ بر پيشانى نافع خون ريزى بينى است . آبنوس مدرّ بول است و سنگ مثانه و كليه را مىشكند ، ماليدن آن با روغن گل و سفيده تخم مرغ نافع سوختگى و