كه يك ساله است و ساقه‌اش به بلندى يك متر مىرسد . برگهايش مانند ختمى متناوب ، پهن و پنجه‌اى و سبز تيره ، گلهايش منفرد و زرد رنگ است . « 1 » باميه را به قول بعضى در هندى بهندى مىگويند و صاحب مخزن نوشته كه شبيه به اين در بنگال مىشود و اكثر ، چهار پهلو و بعضى پنج پهلو و بسيار لعاب دارد . آن را ولايتى پلول مىنامند . بالجمله باميه معروف به سرزمينهاى عربستان و مصر است . باميه شيرين مزه و با لزوجت مىباشد . باميه گياهى علفى و داراى ساقه راست ، پوشيده از تار است . برگهايى به شكل قلب ، تخم مرغى ، مركب از 5 - 3 لوب و گلهايى منفرد در كناره برگها دارد . رنگ گلبرگهاى آن زرد ولى در قسمت وسط ، قرمز رنگ مىباشد . در غالب نواحى مساعد پرورش مىيابد . ميوه هرمى شكل ، دراز و محتوى دانه‌هاى پوشيده از تار دارد . گياهى علفى و داراى ساقه‌اى راست ، پوشيده از تار و به ارتفاع 45 / 0 تا دو متر است . منشأ اصلى آن ، احتمالا در آفريقا بوده است . ميوه اين گياه در ايران نيز باميه ناميده مىشود و به حالت پخته در اغذيه مصرف مىگردد .