بوى آن خيلى خوش است . گربه خيلى عاشق آن است . « 1 » در كتاب دستور بريطانى آن را به نام
aellassa offieinacis linne mellissh balm
نيز از آن روغنى به نام
melisshoil
ذكر شده است . « 2 » به قول كتاب فارماكوگرافيا
badranjboxa
در عربى آن را بقلة الاتروجيه مىگويند . آن در هند از ايران وارد مىشود .
در لاتين عموما به نام
apiastrum
معروف است و گياه را زنبورها زياد دوست دارند .
هنگام تازه بودن طعم و بوى خوش در آن است و براى مرض ماليخوليا مفيد است و حكماى هند اين گياه ايرانى را تا به حال براى مرض ماليخوليا و غيره استعمال مىكنند .
در اروپا به نام
balm tea
معروف است و تا كنون علاج محلى آنجا است . و اين گياه بخصوص در دستور ادويه فرانسوى مذكور است . اقسام مختلف بادرنجبويه در اروپا ، آسياى مركزى و امريكاى شمالى حاصل مىشود . برگ آن مقدار زيادى تانين دارد ، و مقدار 8 / 4 1 / 1 در آن روغن حاصل مىشود . « 1 » بادرنجبويه : علفى است پايا ، معطر ، قسمت مورد استفاده فقط برگهاى خشك شده و گاهى نيز از پاجوشهاى گلدار آن به طور خانگى استفاده مىشود . عربى : بادرنجبويه را ترنجان
turungan
يا حشيشه النحل
nahll
گياهى است پر شاخه و پرپشت .
مزاج :
مزاج آن گرم و خشك در درجه دوم است .
خواص :
بهتر از همه ، تازه آن است كه مفيد جميع امراض بلغمى و سوداوى به خصوص خارش سوداوى مىباشد ، نيز حرارت دهنده به بدن ، شادىآور ، مقوى دل و دماغ و حواس و حفظ ذكاوت و صاف كننده ذهن است . مرهم آن مسكن دردهاى مفاصل است .
هامش
( 1 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 32 .
( 2 ) - دستور بريطانى ، ص 10431066 .
( 1 ) - فارماكوگرافيا ، ج 1 ، ص 117 .