دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 322

براى تهيه محلول التيام دهنده زخم و لوسيون ضد چرك و محلول حمام نيز از آن استفاده مىشود . دم كرده براى رفع حالت افسردگى و دم كرده براى استعمال خارجى در مورد ورم پلك‌ها به كار مىرود . جوشانده براى تقويت موى سر و دادن رنگ روشن به آن ، دو مشت گل بابونه در يك ليتر آب . از گل بابونه به صورت دم‌كرده و جوشانده ؛ يك نوشابه قوى به وجود مىآيد . « 1 » نورالژى ، ميگرن ، ورم پلك‌ها ، رنگ سر و دفع كرم ، ناراحتىهاى معده وروده ، افسردگى ، قاعدگى زنان . باز كننده است ، غليظ را لطيف مىنمايد ، سستى مىآورد ، گدازنده است با كمى جذب يا به طور كلى جاذب نيست . ورمهاى گرم را فرو مىنشاند و خوردن آن در مداواى ورمهاى سخت داخلى مفيد است . « 1 » روش تهيه گرد بابونه رومى : گل بابونه را به مقدار مورد نظر در گرم‌خانه 25 درجه سانتى گراد مىخشكانند و نرم ساييده از الك ابريشمى نمره 12 مىگذرانند . اين گرد مانند تقويت كننده‌هاى معدى است . عرق گل بابونه : گل بابونه را در 6 واحد آب در حمام ماريه تقطير مىكنند تا 4 واحد مقطر به دست آيد و اين عرق اساس تهيه لوسيونهاى محرك قرار مىگيرد . مقدار خوراك آن 10025 گرم است . دم كرده بابونه رومى : 5 گرم گل بابونه را در 500 گرم آب جوش دم كرده و صاف مىنمايند . اين دم كرده براى تقويت معده استعمال مىشود . عصاره بابونه : گل خشك بابونه واحد و آب جوش 8 واحد . گلها را نيم كوب كرده در 6 جزء آب مدت 12 ساعت دم مىكنند . اين عصاره مقوى معده و قاطع تب است .