بابونه را به انگليسى عرفى
german chamomile
به فرانسوى عرفى
camomile d allemagne
محل رويش در شمال هند ، پاكستان ، ايران و اروپا روئيده مىشود .
آقاى سيب ثهورپ جواله ازديسقوريدس آن را به نام
anthemis chia
نوشته است . و در بعضى كتابها بابونه به نام
matricaria chamomilla
ذكر شده . البته از خيلى از گياهان نيز با اين اسماء نام برده مىشوند . دانشمند يونانى تهيوقراستوس آن را به اسم
of anthemon
نوشته است در هند اين گل از ايران و شمال هند وارد مىشود و آنها را به نام
anthemis nobis
مىشناسند لكن از اروپا همين نوع كه گل آن خيلى بزرگ است وارد مىشود . در كتاب سنسكرت از اين گياه و فائده آن ذكر شده است در هند اين گياه به واسطه اطباى مسلمين معرفى شده است .
اسم بابونه از نام يكى از روستاهاى عراقى كه نام آن بابونه است و در آنجا اين گياه زياد مىرويد گذاشته شده است و لكن آن را در عربى مقاح الارض و شجره الكافور مىگويند . اين را منبهه ملطق نوشتهاند .
گياهانى به نام
chrycanthemvm , coronarium linn
به اردو : گل داوودى . به سنسكرت : جيكاتا ، چى كيكا . و
centipeda orbicularis lour
كه در هند و در بعض ممالك ديگر مىرويد ، بدل و مشابهه بابونه است . « 3 » در كتب طب سنتى با نامهاى « اقحون » و « اقحون كبير » و « بابونه گاوى » و « كركاش » و « كركيش » نامبرده مىشود . به فرانسوى
pgrethre parthehium , grande camomike
و به انگليسى
feverfew , whitewort , parthenium
ناميده مىشود . گياهى است از خانواده
compositae
تيره فرعى
pediae
نام علمى آن :
chrgsanthemum parthiumt bernh
مشخصات اين گياه :
هامش
( 3 ) - فارماكوگرافيا ص 274277 .