درخت انبه بزرگتر از درخت گردو و ميوه آن ابتدا گس و بعد ترش و در اثر زياد ماندن در روى درخت ، كم كم شيرين مىگردد . و داراى بوى خوش نظير عنبر مىباشد . « 1 » زياده‌روى در خوردن انبه براى گرم مزاجان خوب نيست . « 2 » ميوه ترش مضر بلغمى و سوداوى مزاجها و مضر ريه ، كليه و باه است و مصلح آن شكر است . شيره درخت آن ( نيوع ) زخم كننده پوست است و مصلحش ماليدن روغن است . و گويند مصلحش شير زن است . « 3 »

به فارسى : درخت انبه و به عربى : منجو مىنامند . نيز در جنوب ايران به اسامى موانبه و منجو موسوم است . « 4 » به عربى : آبنج به تورانى : نفزك به هندى : آنب و آمبرا به سانسكريت : اسماء زيادى دارد ، بعضى از اسمها : سوت ، ماسرى ، پند پهل ، سپكار پهل ، كوشى ، كوكهى و غيره مىباشد . به اردو : آم ، به انگليسى :

مىنامند . « 5 » در كتب قديمى انبه را به اسامى موانبه و نغزك ذكر كرده‌اند . « 6 »