بدين صورت است كه نوع ماده سه يا چهار دندان و نوع نر داراى دو دندان است . رنگ افعى ، خاكسترى مايل به زرد و بر آن دو خط سفيد از سر تا دم و در سرش يك نشان چهار گوشه‌اى مثل صليب است . « 1 » زهر افعى سمى كشنده است و نشانه خوردن آن پى در پى غشى است و اصلاح آن قى كردن پشت سر هم با آب بندق هندى و داروهاى قىآور و روغن كنجد و چربى با آب گرم است . مصلح آن روغن بادام و سركه است .

افعى را به لاتينى : « 2 » ASPIS , NAJA

ابتدا افعى را خشمناك نموده و فورا سر و دم آن را يك جا جمع كرده و بوسيله تبر مقدار چهار انگشت از دو طرف به يك ضرب جدا نمايند ، سپس پوست آن را جدا كنيد و شكمش را چاك كرده زهر و روده و احشاء را بيرون مىآورند و بايد مواظب شد تا كيسه زهره آن شكافته نگردد و در شكم نريزد ، زيرا گوشت را فاسد و كشنده خواهد كرد . بعد گوشت را با آب و نمك خوب شسته و با آب و قدرى شويد و نمك در ديگ پخته سپس گوشت را از استخوان جدا نموده و قرص سازند و در وقت حاجت به كار برند . « 4 » پيه افعى جاذب خون است و مالش پيه افعى سياه بر سر باعث عدم ريزش مو و بر ذكر باعث تقويت باه مىشود . اگر پوست انداخته شده و كهنه افعى را بسوزانند و دود آن را بر دانه‌هاى بواسير برسانند ، آن را خشك مىكند . همچنين سوزانده آن با روغن زيتون و مالش آن بر داء الثعلب مفيد است . گذاشتن آن در ميان كاغذ و پارچه ، آنها را از آفات محفوظ نگه مىدارد . اگر زهر افعى را با آب نيشكر مخلوط نمائيم در مرض استسقاء مفيد است . افعى در طب ويدك هم موارد استعمال زيادى دارد . در طب غربى در مرض رعشه استفاده