مىخورند . « 1 »
مزاج :
مزاج افتيمون گرم در درجه سوم و خشك در درجه دوم است .
تركيب شيميايى :
افتيمون داراى مواد
ALKLOIS , RESINS , QUARCITINE
است و نام
ALKOLID
را ما به نام
CUSCUTINE
ناميدهايم . « 2 »
خواص :
افتيمون نافع نفخ ، صفرا ، سودا ، بلغم ، كرم معده ، سرطان ، جنون ، ماليخوليا ، كثيفى خون ، غليظى خون ، ورم طحال ، اسكوربوت ، يبوست ، و ضعف اشتهاء است .
مقدار خوراك افتيمون از 2 تا 6 گرم است . مضر گرم مزاجان است و مصلحش سكنجبين و كاسنى مىباشد . اشتهاآور ، مدر ، مسهل و ضد اسكوربوت است . از آن سابقا براى رفع روماتيسم ، يبوست ، تب ، آنژينها و غيره استفاده به عمل مىآمده است . « 3 »
مقدار مصرف :
مقدار خوراكش سه ربع تا يك و نيم مثقال است . « 4 »
محل رويش :
اين گياه پراكندگى زياد در اروپا ، نواحى غربى و جنوب غربى آسيا ، آلتائى و شمال آفريقا دارد . در مناطق كوهستانى نيز بر روى گياهان دامنههاى مرتفعتر از 2000 متر ديده شده است .
نوع
C . EPITHYMUM
در اطراف تهران ، كرج ، همدان ، جنوب غربى ايران ، نواحى مختلف البرز ، اصفهان ، فارس ، بندرعباس ، كرمان ، جزيره هرمز و جزيره قشم و نوع
C . EUROPAEA
در نواحى شمالى ايران ، مازندران ، گرگان و خراسان مىرويد . « 5 » در هند و در ايران نيز در نواحى شمالى و قم و غيره مىرويد .
مشابه :
رازى مىگويد : مشابه آن در اسهال تربد و ربع آن آويشن است و بعضى گويند : يك و نيم برابر مقدار آن حاشا است . « 6 » مشابه آن افسنتين است . « 7 »
هامش
( 1 ) - طب الائمه ، ص 78 .
( 2 ) - فارماكو گرافيا ، ج 2 ، ص 546 .
( 3 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 408 .
( 4 ) - المفردات ، ص 87 .
( 5 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 407 .
( 6 ) - ابن البيطارى ، ص 41 .
( 7 ) - مخزن المفردات ، ص 33 .