مصلح آن كاسنى و سكنجبين است . « 3 »
اسم :
افتيمون را به لاتينى
cuscuta Epithymum murr
به فرانسه
du diable , teigme , cuscute du thym ch . devenus , cheveux
به انگليسى
lEssEr doddEr , clovEr doddEr , dErvels guts , small , doddEr
به آلمانى
filzcraut , sEid QuEndEd
به ايتاليايى
cuscuta piccola , Epitimo
و به عربى : افتيمون ، شكوثا ، شكوث و حماض الارنب مىنامند . « 1 » افتيمون را سس صغير ، كشوث و دواء الجنون مىنامند . « 2 » افتيمون اسم يونانى است به معنى دواء الجنون ، به عربى : شجر الصبغ ، به سريانى : سورمور ، به تركى : شيون و سبع الشعير « 3 » ، به هندى : اكاش بيل ، به سانسكريت : آكاش ولى ، اسرولرى كهولى ، اسربيل ، سپرش ، ويوم و نكا و آكاش بيل ، به انگليسى
air crEEpEr
به لاتينى
cuscutarEflExa (
كاسكوتاريفلكسا ) و
cassyrha filliformis (
كاستيها فل فورمس ) مىنامند « 4 » . افتيمون هندى را
cascutaEpithyum
و نوع اروپايى را
cascuta Europia
مىنامند كه در خاورميانه هم مىرويد . « 5 » افتيمون را در قزوين سزم ، در مشهد پيچك و در قائنات زنج مىنامند . « 6 »
روايت :
عبد الله و حسين ، پسران بسطام مىگويند : احمد بن رياح طبيب گويد : داروى ذيل را بر امام عرضه كردم براى درد پشت و شكم ، راضى شد .
فرمود : لبنى عسل خشك و ريشه انجدان از هر يك ده مثقال و از افتيمون دو مثقال ، هر كدام را جداگانه كوبيده و بجز افتيمون كه احتياجى به صاف كردن ندارد ، بقيه را از
يك پارچه ابريشم صاف مىكنيد . ولى افتيمون را تنها نرم كوبيده و همه اينها را با عسل كف گرفته شده ، خمير مىكنند و موقع خواب هر شب دو مثقال با آب گرم سرد شده
هامش
( 3 ) - بستان المفردات ، ص 54 .
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 407 .
( 2 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 312 .
( 3 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 170 .
( 4 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 18 .
( 5 ) - فارماكوگرافيا ، ص 546 .
( 6 ) - حكيم اسفنديارى .