اسطوخودوس بيشتر در در دامنه كوهها روييده و در سواحل درياى مديترانه ، آسياى صغير و ممالك عربى ديده مىشود . اسطوخودوس گياهى از تيره نعناعيان و يكى از گياهان معطر و طبى است . داراى گلهاى كوچك با خوشه‌اى آبى ، قرمز سير يا بنفش و ارتفاعش در حدود 30 تا 60 سانتىمتر است . « 1 » اسطوخودوس شامل گلهاى خشك شده گياه لاواندولا افىسينال مىباشد . « 2 » گياهى است بوته مانند ، پُرپشت و داراى ساقه‌هاى متعدد و چهارگوش ، به ارتفاع 30 تا 60 سانتىمتر كه در جنگلهاى غير انبوه ، تپه‌هاى خشك و دامنه‌هاى كم ارتفاع و سواحل درياها مىرويد و زمينهاى سيليسى را نيز بهتر مىپسندد . از خصوصيات آن اين است كه برگهاى باريك و دراز با لبه برگشته و پوشيده از كركهاى پنبه‌اى در هر دو سطح پهنك دارد و اين خود بهترين وسيله تشخيص آن از گونه‌هاى مجاور است . در فروردين تا خرداد پديد مىآيد ، رنگ ارغوانى تيره دارد . ميوه اين گياه 4 فندقه‌اى است و هر يك از آنها نيز پس از رسيدن ، شكل بيضوى و رنگ قهوه‌اى شفاف پيدا مىكند . قسمت مورد استفاده اين گياه ، سرشاخه‌هاى برگدار و گلدار آن است كه از آنها علاوه بر مصارف درمانى ، اسانس‌گيرى به عمل مىآيد . اسانس اسطوخودوس بوى كافورى شبيه بوى بومادران دارد . وزن مخصوص آن بين 930 / 0 تا 950 / 0 است . « 3 » مضر صفراوى مزاجها است و مصلحش آب ليمو ، كتيرا و سكنجبين است . « 4 » مضر عضله‌هاى بدن است و مصلحش تخم كاشم ( زوفره ) است . « 5 »