آهن در علم طب از قديم مورد استفاده قرار مىگرفته است و در طب يونانى از آن كشته درست مىكنند كه نافع ضعف معده ، جگر و باه و تسلسل بول است . چنانچه آهن سرخ كرده را در آب سرد كنند ، اين آب نافع خون آمدن از دهان ، ضعف معده و جگر ، اسهال معوى و معدى و سفيدى مو است . آهن قابض است و اگر كسى آن را بخورد مدفوعش سياه مىشود . آهن را نبايد در حالت تب و باردارى زنان مورد استفاده قرار داد . « 4 » آهن را براى امراض كم خونى ، بى اشتهايى و ضعف عمومى بدن ، با ديگر ادويه‌ها مخلوط و تجويز مىكنند . بهترين نوع آهن كه امروز در دارو استعمال مىشود

است كه اثر قابض دارد و مقدار خوراك آن از 65 ميلىگرم تا 200 ميلىگرم است . « 5 » زنگ آهن قابض و خورنده و چركش از زنگش ضعيف‌تر است . چرك آهن از چرك هر آلياژى بيشتر خشكاننده مىباشد . جوشانده آن در سركه بسيار تند ، در مداواى چرك هميشگى گوش بسيار مفيد است . شياف زنگ آهن خونريزى زهدان را بند مىآورد و بواسير را خشك مىكند . « 6 » اگر آهن را سرخ كرده يك بار در روغن كنجد سرد كنند و بار ديگر در آب سرد كنند ،