مرغوبيت جنس تركيب بيافزايد و همين امر كافى است كه به توليد داروهاى مشابه و با نامهاى مختلف اجازه بدهيم و ميدان را براى رقابت باز گذاريم . اين پرفسور ، به علت ابراز چنين عقيدهاى ، مورد انتقاد شديد قرار گرفت و او را به كنسرسيومهاى دارويى وابسته دانستند . بارى ، چون در همهء كشورهاى جهان ، براى اجراى طرح ژنريك دارو ، زمينه كاملا فراهم است ، اميد فراوان مىرود كه اين طرح ، دير يا زود ، در همه جا ، اجراء شود و از جمهورى اسلامى ايران كه نخستين كشور اجراءكنندهء طرح ژنريك دارو بوده است ، در تاريخ به نيكى ياد شود .
آقاى ويليام آپل ! توجه شما و كليهء محافل پزشكى و داروسازى و عموم مسئولان بهداشت كشورهاى جهان را به اين نكتهء مهم ، كه در سرنوشت حياتى كليهء افراد بشر اثر عميق دارد ، جلب مىكند كه با اجراى طرح ژنريك دارو ، تنها از چپاولگرى تراستها و شركتهاى چند مليتى جلوگيرى و در نتيجه مسالهء زيانهاى مالى مصرفكنندگان حل و از سنگينى بار بودجهء دولتها كاسته شده است ، ولى موضوع مهمتر ، يعنى خطرات جانى و مرگومير از داروها ، به همان اهميت خود باقى است . زيرا داروهاى طرح ژنريك ، از لحاظ تركيب شيميايى ، عينا همان داروهاى ماركدار تجارى است كه تنها نام آنها تغيير كرده است . اگر در كشورى از كشورهاى جهان طرح ژنريك دارو اجراء شود ، جز اينكه فنيلبوتازون به جاى بوتازوليدين و آسيد آستيل ساليسيليك به جاى آسپيرين به كار رود ، عملى ديگر انجام نگرفته است و خطرات و مرگوميرها كماكان به قوت خود باقى خواهد بود . براى اينكه از اين خطرات و مرگوميرها جلوگرفته شود ، هيچ راهى بجز تغيير اكثريت نزديك به اتفاق داروهاى ژنريك وجود ندارد .
آقاى ويليام آپل ! از آنجا كه سالى تقريبا يكصد هزار تن در آمريكا به علت زيان داروها جان خود را از دست مىدهند ، شما در مقدمهء كتاب ارزشيابى تداخل اثر داروها نوشتهايد :
« جامعهء داروسازان آمريكا اين طرح را به آن سبب تحقق بخشيده است كه اعتقاد دارد اگر هريك از بيش از صد هزار داروساز شاغل عضو اين جامعه بتواند جان يك تن را نجات دهد ، بازده اين سرمايهگذارى براى جامعه با هيچ معيارى مادى قابل سنجش نيست . »
دربارهء اين نوشتهء شما نكتهاى مهم را بايد تذكار داد و آن اينكه اگر با اجراى طرح شما ، به هر سال جان صد هزار تن از مردم آمريكا از گزند داروها نجات يابد ، با اجراى همان طرح و با رعايت تناسب جمعيت ، به هر سال لااقل جان بيست ميليون تن در سراسر جهان ، از خطرات داروها نجات پيدا خواهد كرد . ولى متأسفانه تحقق يافتن اين امر ، به دلايلى كه پيش از اين ياد شد ، يك آرزويى رويايى بيش نيست . زيرا اگر انجام شدنى بود ، در طول ده سال گذشته كه كتاب ارزشيابى تداخل اثر داروها چاپ و منتشر شده است اثرى از آن ظاهر مىگرديد و در چاپ دوم و همچنين در كتاب ( طب داخلى
دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى ) — صفحة 185
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص١٨٥