مفاصل و ضايعات استخوانى را كه سير مزمن و بسيار طولانى دارد به آسانى درمان كند و اين مطلب را به دل باور نياورد و به استعمال آن نپردازد ؟ آرى كدام پزشك است كه در كتابى منسوب به كارخانهء مرك آمريكا ، يعنى يكى از عظيمترين و مجهزترين آزمايشگاههاى داروسازى جهان ، مطالبى نظير آنچه ياد شد بخواند و برابر عظمت مقام شامخ علمى جهان پزشكى معاصر سر تعظيم فرود نياورد و تحت تأثير قرار نگيرد ؟ در همان روزهاى نخستين كه كشف كورتون در محافل پزشكى جهان بازتاب وسيع داشت ، به هنگامى كه چند تن پزشك بر بالين يك بيمار مبتلا به بند آماس روماتيسمى ( آرتريت روماتوئيد ) يا نقرس به راىزنى و مشورت مىپرداختند ، نخستين سخنى كه از دهانشان بيرون مىآمد قرص كورتون بود و واى به حال پزشكى كه براى آن بيمار ساليسيلات دو سود يا آسپيرين تجويز كند ! ! زيرا همه او را به باد سخره و استهزا مىگرفتند و به بىاطلاعى از تازهترين اكتشافات علمى و بىخبرى از مؤثرترين دارو براى درمان اين گونه بيماريها متهم مىساختند . اما پس از سه سال كه از آغاز درمان با كورتون گذشت ، محققان جهان پزشكى به درستى دريافتند كه از اين امامزاده معجزهاى نبايد خواست ! نه تنها آرتريت روماتوئيد را درمان نمىكند و اين بيمارى ، علىرغم درمانهاى دقيق با كورتون و مشابهاتش ، به سير طبيعى خود ادامه مىدهد بلكه با درمان طولانى بوسيلهء كورتيزون و مشابهات آن يك سلسله عوارض كموبيش شديد در بيماران مشاهده شود بناگزير خامهها به گردش افتاد و در كتابها نوشتند :
« آرتريت روماتوئيد به خودى خود هيچگونه خطرى ندارد و حيات بيمار را تهديد نكند ، مگر در مواردى كه به وسيلهء كورتيكوئيدها ( كورتيزون و مشابهاتش ) در ميان شود ! زيرا اين درمانها طولانى است و هر درمان طولانى به وسيلهء كورتيكوئيدها سندرم كوشينگ ايجاد كند كه متأسفانه ياتروژن يعنى مولد و موجد آن شخص پزشك است و بالنتيجه در بيمار يك سلسله عوارض و اختلالات به وجود مىآيد مانند فربهى چهره و تنه ، ازدياد فشارخون ، صمانه ( ترمبوز ) وريدى ، آشكار شدن ديابت پنهانى با عوارض مربوط ، استيئوپوروز ( پوك شدن استخوانها ) ، عفونتهاى مكرر بخصوص استافيلوكوكى و سلى ، مياستنى ( ضعف عضلانى ) ، صغر عضلات ، عوارض جهاز هاضمه بويژه زخم معده و دوازدهه كه ممكن است بطور نهفته و به ناگهان به خونروى يا سوراخ شدن روده بيانجامد ، يرقانها ، عدم استحكام رگها و بالنتيجه خونرويهاى مختلف ، تشديد حالات صرعى شكل ، ظهور بيماريهاى روانى ( پسيكوز ) ، عوارض چشمى ( آب مرواريد ، آب سياه يا گلئوم ) و غيره كه مجموعا
Hypercorticime therapeutique
ناميده شود . اگر اين درمان را به ناگهان قطع كنند ، آتروفى ( صغر ) حاد سورنال با عوارض گوناگون بويژه كلاپسوس بروز خواهد كرد و بر شدت التهاب و ورم رماتيسمى افزوده خواهد شد و اين آتروفى سورنال بدترين عارضه است . در تمام دوران درمان به وسيلهء كورتيكوئيدها بايد