تنقيه كامل بدستورى كه سابق نوشته شد نمايند و در چهارم تنقيه فصد قيفال كنند و ديگرى در هفتم ديكرى در چهاردهم و غذاى روزهاى اوّل يك دفعه در شب و روز نخودآب و در چهارم بعد از فصد روزها ماء الشّعير دهند و از ماء الشّعير نيز غرغره كنند و عصرها در ايّام تنقيه لعاب اسپرزه با ترنجبين بدهند و جازمات چون به ورق قط چند كبريت از خارج ضماد كنند و اكثر تدابيرى كه در حناق مسطور شد به كار برند زيرا كه حناق عسر نفس بود و اين عسر بلع است و غذا هم بنوع مسطور قبل و در ثبور نيز به همين قسم معالجه كنند و حريره نشاسته و روغن بادام و شكر ثيقال و فيروطى و موم كافورى را بر پر مرغ آلوده ان پر را به حلق فرو برده بموضع بثور ضماد كنند و محمد ذكريّا ذكر كرده كه اكر عارض شود بحته الصوت از دخان يا غبار يا صياح نفع مىكند به او روغن بنفشه بادام هركاه بياشامند در حمام
بحة الصوت
بجهة پوكك و كوفت يا رسيدن بسنّ بلوغ يا به سبب نزول مواد نزلى است از دماغ بسوى حلق يا قصبه ريه و علامت او آن است كه مريض احساس خشونت و كزندكى و خارش در ان موضع مىكند و يا به سبب غبار دخان به حلق بهم مىرسد و يا به سبب سوء مزاجاتست علاج اكر بواسطهء پوكك و كوفت باشد ان شاء الّه تعالى مفصلا مذكور خواهد شد نهايت على الاجمال كرفتن ماء از بلا بجهة شربت عناب كه در آخر كتاب مذكور مىشود بدهند و اكر بجهة مواد نزلى باشد بمدوّات منع نزول نمايند چون ترياك و شربت كوكنار و در حميّات حار ماء الشعير يا بزورات بارده بخورند