1791 ايناقلو :
از تيرههاى قشقايى در فارس مىباشد ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1582 ) .
1792 ايناقى :
از خاندانهاى كرد ( فرهنگ بورهكهئى ، ص 203 ) .
1793 ايناقى :
از طوايف كرد قريب پنجاه خانوارى مىشوند در بلوك جوانرود از بلوكات كردستان ايران كمتر رعيت مالياتبده دارند اكثر بيكزادهها هستند مرتع و مزرع و باغات در محل پاوه كه جزو جوانرود است دارند و تابستان در شاهكو ( - شاهكوه ) به سردسير مىروند .
1794 ايناقى :
در مهرهخيل هوارهپچى به گرمسير مىروند دويست نفر نفوس هستند و اين طايفه ملحق به طايفهء جاف مىشوند ( طوايف و ايلات كرد ، ص 8 ) .
1795 ايناقى :
از طوايف كرد در بلوك جوانرود از بلوكات كردستان ايران كمتر رعيت مالياتبده دارند . اكثر بيكزاده هستند شرحى دارد ( عشاير و ايلات و طوايف كرد ، ص 34 ) .
1796 ايناقى :
از طوايف كرد ( عشاير و ايلات و طوايف كرد ، ص 34 ) .
1797 ايناللو :
از طوايف ايل شاهسون در آذربايجان غربى ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 325 ) .
1798 اينالو ( ايل ) :
از ايلات ساكن فارس مىباشند ( ايرانشهر ، جلد اول ، ص 90 ) .
1799 اينانلو :
از تيرههاى ايل افشار در آذربايجان غربى ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 77 ) .
1800 اينانلو :
از طوايف اطراف اردبيل و 300 خانوار ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 7 ، ص 476 ) .
1801 اينانلو :
طايفهء مستقل كه تابستانها را در شهرستان اهر مىگذرانند ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 10 ، ص 464 ) .
1802 اينانلو :
از تيرههاى ايل افشار - آذربايجان غربى ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 77 ) .
1803 اينانلو :
قبيلهء اينانلو از ايل شاهسون شامل دو قسمت عمده ينگهچك و گوكبر بودند و تعداد خانوارهاى آنها بين 5000 تا 6000 بود . قشلاق آنها در اطراف گداغ و قلعه محمد على خان نزديك جاده تهران و قم و نواحى مجاور ساوجبلاغ و زرند ( ساوه ) و ييلاق آنها در خرقان مخصوصا نزديك گميشلو در ناحيه قتالو بود . ( سرزمين قزوين ، دكتر پرويز ورجاوند ، ص 462 ) .
1804 اينانلو ( ايل ) :
در داراب فارس ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار اول ، ص 832 ) .
1805 اينانلو يا اينالو :
يكى از ايلهاى تركزبان استان فارس كه وابسته به قوم اغوز هستند ميان ايل اينانلو و ايل افشار پيوندهايى وجود داشته و شاخهاى از ايل اينالو افشار اوشاغى يعنى فرزند افشار است . فسايى تاريخ آمدن اينالوها به فارس را در دورهء سلاطين مغول در قرن 7 يا اوايل 8 ق آورده است و تا پيش از قرن 14 ق كوچنده بودهاند ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 10 ، ص 716 ) .
1806 اينجو :
دودمانى ايرانى كه در نيمهء اول سدهء 8 ق مقارن با اواخر عصر ايلخانان چندى به مناصب ديوانى و فرمانروايى ايالات جنوبى ايران از اصفهان تا كرانههاى خليج فارس دست يافتند ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 10 ، ص 719 ) .
1807 اينگوش :
از تيرههاى ساكن در مخاچقلعهء شرق درياى خزر ( تحقيق محلى ) .
1808 ايوا ( ايوه ، ايوائيه ) :
از قبايل تركمن ( جهانگشا ، ج 3 ، ص 552 ) .
1809 ايوان :
اين ايل در كرمانشاه و ايلام ساكنند و در سرشمارى 1377 هفتصد و هشتاد و هشت خانوار شامل 6046 نفر بودهاند . ( وضعيت كلى ايلات و عشاير ايران ) . ( سرشمارى اجتماعى اقتصادى عشاير كوچنده ، 1377 ) .
1810 ايوبلو ( تيره ) :
از تيرههاى قشقايى در فارس مىباشد .
( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1582 ) .
1811 ايوبى :
از خاندانهاى ساكن در افغانستان ( افغانستان در پنج قرن اخير ، ص 780 ) .
1812 ايوبيان :
از خاندانهاى كرد ( فرهنگ بورهكهئى ، ص 205 ) .
1813 ايوبيان :
سلسلهء بزرگى از حاكمان ايرانىنژاد كرد كه چندى بر مصر ، شام ، جزيره و يمن حكم راندند اين سلسله منسوب به ايوب بن شادى پدر صلاح الدين ايوبى است ايوبيان اصلا از كردان رواديه بودند كه در دوين واقع در شمال آذربايجان سكنى داشتند ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 10 ، ص 723 ) .
1814 ايوبيان :
از ايلات بزرگ كردان عراق ( ايلها و طايفههاى عشايرى كرد ، ص 14 ) .
1815 ايورى :
از طوايف تيرهء عبدوئى ايل شكاك آذربايجان غربى ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 371 ) .
1816 ايورى نعمتى :
از طايفهء شكاك مىباشد . ( ايرانشهر ، ص 120 ) .