سكونت دارند ( ايرانشهر ، ص 139 ) .
1735 ايچى ( طايفه ) :
از طوايف ساكن در سمنان ( سرشمارى اجتماعى اقتصادى عشاير كوچنده ، 1377 ، ص 24 ) .
1736 ايذا :
از طوايف كافران ساكن در افغانستان ( سراج التواريخ ، ج 3 ، ص 108 ) .
1737 ايراحى :
از خاندانهاى ساكن در جندق ( جندق و قومس در اواخر دورهء قاجار ) .
1738 ايراندوست :
از خاندانهاى ساكن در فين بندرعباس ( فين بندرعباس ، ص 275 ) .
1739 ايرانشاهى ( تيره ) :
از تيرههاى ايل اينالو در فارس ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1576 ) .
1740 ايرانى :
از خاندانهاى ساكن در اراك ( ياد نياكان ، ص 30 ) .
1741 ايركلو ( تيره ) :
از تيرههاى قشقايى در فارس مىباشد ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1582 ) .
1742 ايزانلو ( طايفه ) :
از طوايف ساكن در خراسان و گرگان ( سرشمارى اجتماعى اقتصادى عشاير كوچنده ، 1377 ، ص 24 ) .
1743 ايزانلو :
از طوايف كرد كه در خوار ساكنند ( ايلها و طايفههاى عشايرى كرد ايران ، ص 44 ) .
1744 ايزانلو :
از طوايف ايل شادلو كه در شمال خراسان اسكان يافتهاند ( ايلها و طايفههاى عشايرى كرد ايران ، ص 72 ) .
1745 ايزانلو در شيروان - اوستانلو - اوصانلو :
اصانلو آمار آنها را مسعود كيهان يك هزار و دويست خانوار ذكر كرد . ( ايلها و طايفههاى عشايرى كرد ايران ، ص 54 ) جنبلاط دگرگون شده گيان پولان خان پولادين از طوايف كرد . ( فرهنگ كورهكهيى ، ص 339 ) .
1746 ايزديان :
از خاندانهاى كرد ( فرهنگ بورهكهئى ، ص 199 ) .
1747 ايگدر ( طايفه ) :
از طوايف قشقائى كه به مرور زمان تحليل رفتهاند . ييلاقشان ارتفاعات سرحد چهاردانگه بخصوص دشت بكان و قشلاقشان حومه خنج لارستان ( سيهچادر ، ص 173 ) .
1748 ايگدر ( تيره ) :
از تيرههاى قشقايى در فارس مىباشد ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1582 ) .
1749 ايگيرمى دورت ( 24 ) :
از سدهء 5 ق 11 م تركان سلجوقى به قفقاز راه يافتند . بعدها مغولان و تركمانان قراقويونلو و آققويونلو ارمنستان و ارّان را به تصرف آوردند . از سدهء 8 گروههاى غيرارمنى به قراباغ كوچ كردند . 24 قبيله در قراباغ ارّان سكنى گرفتند كه آنان را به تركى ايگيرمى دورت ( 24 ) مىناميدند . بخشى از قبايل ترك كه با عنوان اوتوزايكى ( 32 ) در دشت ميل و مغان استقرار داشتند نام 24 را بر خود نهادند . ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 7 ، ص 697 ) .
1750 ايلات خمسه :
اتحادى از 5 ايل اينانلو ، بهارلو ، نفر ، عرب و باصرى به فرمان ناصر الدين شاه در منطقهء فارس تشكيل شد كه سه ايل اينانلو ، بهارلو و نفر و ايل باصرى عمدتا فارسى - ايل خمسه دومين گروه ايلى عمدهء فارس پس از ايل قشقايى در اواخر سدهء 13 ق و نيمه نخست سدهء 14 ق به شمار مىرفت ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 10 ، ص 699 ) .
1751 ايلات خمسه :
اينانلو و بهارلو از ايلهاى ترك اتحاد خمسهء فارس و نمونهاى از ايلات كاملا اسكان يافته و دهنشينند . اينانلوها در صحراى قرهبلاغ فسا سكنى گزيدهاند ( سال 1293 ق ) ، ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 10 ، ص 677 ) .
1752 ايلات كهگيلويه - بويراحمد :
در زمان قاجار به علت بىنظمى و هرجومرج بيشتر ساكنان كهگيلويه و بويراحمد كوچنشين بودند و تشكيلات ايلى داشتند . ايلات اين منطقه عبارت بودند از : بويراحمد - چرام - دشمنزيارى - نوئى - بهمئى - طيوى - شيرالى - يوسفى ( ايرانشناخت ، شمارهء 5 ، سال 3 ، بهار 1380 ، ص 134 ) .
1753 ايل اصانلو :
آقا محمد خان قاجار در سال 1210 قمرى آنان را از خمسهء زنجان به گرمسار كوچاند تا سدى در برابر تركمانها باشند ( شرحى دارد ) . ( كوچندگان سرزمين خورشيد درخشان ، ص 23 و 24 ) .
1754 ايل افشار ( در تبريز ) :
در اواخر قرن چهارم هجرى طوايف اوغز حكومت خود را از آسياى مركزى به سوى باختر آغاز كردند .
نخستين گروه به منقشلاق رفتند و گروه دوم در دهه چهارم قرن پنجم هجرى به ايران رسيدند . ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، صص 66 و 76 ) اوغز بيست و چهار طايفه بوده اما پيش از دوران مغول تنها نام كينيك كه سلجوقيان از بازماندگان آنها بودند و ايوا ، دوگر ، يغما ، سلغر ، اوشار يا ( افشار ) ذكر كرده است آققويونلوها ، دايانلو ، احمدلو ، عز الدين حاجىلو ، حيدرلو ، اميرلو ، يورتجلو ، شيخلو ، سليمان حاجيلو ، چاووندور - دودورغا ، دوگر ، قارفين ، افشار و بيگدلى تشكيل يافته است .
1755 ايل اليكائى :
منشأ ايل اليكائى و شرح مفصلى دربارهء ايل