تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نامنامه ايلات و عشاير و طوايف ( فارسى ) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠
جمعيت : عبد الغفار نجم الملك در سفرنامهء خوزستان ( ص 169 ) جمعيت كل هفت‌لنگ را در 1299 ق تخمينا 21 هزار خانوار و دوركى يكى از شاخه‌هاى آن را 4 هزار خانوار آورده است . قديم‌ترين آمار جمعيت را « ديترامان » در 1328 ق / 1910 م 800 خانوار به دست مىدهد . همو شمار آنها را در 1351 ش / 1972 م . ميان 500 تا 600 خانوار تخمين زده است . ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 11 ، ص 268 ) .

2205 بامرى :

طايفهء بامرى در كل مورتى - مفيدى - نرمان - دلگان - ايرانشهر - گنيچ - جلگه چاه‌هاشم - و در سيستان در روستاهاى جهانگير - بامرى - اديمى در جنوب شهر زابل به سر مىبرند و از طريق دامدارى و كشاورزى امرار معاش مىكنند . ايشان را در سند ( پاكستان ) « مرى » گويند ( عشاير و طوايف سيستان و بلوچستان ) . مرىها در سند ( پاكستان ) در خوش‌آب‌وهواترين نقاط بلوچستان پاكستان چون كوه‌لو - كاهان - بيركج - ميوند - بمپور - چمالنگ زندگى مىكنند و بيشتر آنان زندگى چادرنشينى دارند چون عشاير اين طايفه پرورش‌دهندگان بز معروف به « مرى » هستند در پاكستان به اين نام معروف شده‌اند ( عشاير و طوايف سيستان و بلوچستان ) . ناحيهء سردسير طايفهء بامرى بلوچستان سلسله‌جبال هوديان و گرمسيرشان دشت دلگان است . اغلب از رودخانهء بنگورگان داخل كوهستان مىشوند ( عشاير و طوايف سيستان و بلوچستان ) .

2206 بامرى :

يكى از طوايف بزرگ بلوچ ساكن در جنوب شرق ايران ، زيستگاه اصلى اين طايفه غرب شهرستان بمپور تا هامون جازموريان و همچنين جلگهء چاه‌هاشم در منطقهء جنوبى دشت دلگان است . امروزه بامريها در دشت كهنو ، كارواندر ، حوزهء رودخانهء بمپور ، ايرانشهر ، خاش و گوهرپشت به‌طور پراكنده زندگى مىكنند ( دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، جلد 11 ، ص 272 ) . بامرى از طوايف بزرگ و مستقل بلوچ داراى 222 خانوار در ايرانشهر بلوچستان ( دانشنامهء جهان اسلام ، ج 4 ، ص 105 ) . مركز ايل بامرى در حاشيهء شمال شرقى هامون مركزى و يكصد كيلومترى غرب بمپور است اين ايل سريعترين جمازه‌ها را پرورش مىدهند ( دانشنامهء جهان اسلام ، ج 4 ، ص 102 ) .

2207 بامرى :

از طوايف كرد كه در جبال بارز كرمان سكونت دارند ( ايلها و طايفه‌هاى عشايرى كرد ، ص 45 ) .

2208 بامرى :

از طوايف بزرگ و مستقل بلوچ داراى 105 خانوار در خاش بلوچستان ( دانشنامهء جهان اسلام ، ج 4 ، ص 105 ) .

2209 بامرى ايرانشهر :

اين طايفه در سيستان و بلوچستان ساكنند و در سرشمارى 1377 صد و نود و نه خانوار شامل 1182 نفر بوده‌اند . ( وضعيت كلى ايلات و عشاير ايران ) .

2210 بامرىخاش :

اين طايفه در سيستان و بلوچستان ساكنند و در سرشمارى 1377 شصت و هفت خانوار شامل 319 نفر بوده‌اند . ( وضعيت كلى ايلات و عشاير ايران ) .

2211 بام‌كلا :

ده از دهستان دابو شهرستان آمل ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) .

2212 باميروند :

تيره‌اى از طايفهء نوروزى از ايل بختيارى ( نگرشى بر ايل بختيارى ، ص 77 ) .

2213 بامىشيخى :

از طايفهء گشين ايل باشت‌باوى : به چهار اولاد تقسيم مىشوند : شاه‌رستمى - حبيبى - مينا كربلائى ( كدخدازاده ) ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 111 ) .

2214 بانج :

از خاندانهاى قديمى شغركوه و كوهپر بالاى كرديچال كلاردشت . فروزش كه در دربار محمد رضا شاه كار مىكرد از اين خاندان بود . اين خاندان گيل است نه ايل .

2215 باندرى :

تيره‌اى از طايفهء سهيد ( سعيد ) از ايل بختيارى ( نگرشى بر ايل بختيارى ، ص 76 ) .

2216 باندول :

از طوايف كفار ساكن در افغانستان ( سراج التواريخ ، ج 3 ، ص 488 ) .

2217 بان‌زرده :

اين ايل در كرمانشاه ساكنند و در سرشمارى 1377 دويست و سى و سه خانوار شامل 1671 نفر بوده‌اند . ( وضعيت كلى ايلات و عشاير ايران ) .

2218 بان‌زرده ( طايفه ) :

از ايلات ساكن در كرمانشاه ( سرشمارى اجتماعى اقتصادى عشاير كوچنده ، 1377 ، ص 12 ) .

2219 بان‌زرده [ ايل . . . ] :

اين ايل از هشت تيره تشكيل شده است : ژالكه - گوش‌كورى - قلقله - زرده‌دارا - ابودوحانه - كانى كلوانى سيد محمد . جمعيت اين ايل در سال 1360 داراى 220 خانوار و شامل 1685 نفر كوچرو بوده است . ( ايلها و طايفه‌هاى عشاير كرد ايران ، ص 113 ) .

2220 بانسركلا ( در اصل با صاد ضبط كرده‌اند ) :

ده از دهستان دابو شهرستان آمل ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) .

2221 بان‌سيرى :

از طوايف ساكن در كلهر ( شرحى دارد ) . ( سرشمارى
نامنامه ايلات و عشاير و طوايف ( فارسى ) — صفحة 80 | منوچهر ستوده