رقيبان گل ريحان مرا گرفتند * جمع شويد اى سگهاى اين محله
شغالها آمدند مرغهاى ما را گرفتند
*
رفيقون مه چره دس ويتن امروز * گُله بنان ، بشون خس ويتن امروز
مىامره پابپا بومان لب جو * نخوردن آب و پا ، پس ويتن امروز
برگردان به فارسى
دوستان چرا امروز از من دست كشيدند * گل را گذاشتند و خس را برداشتند
پابپا با من آمدند تا كنار جوى * آب ننوشيده پاى خودشان را پس كشيدند
مير احمد فخرىنژاد ( شيون فومنى )
مير احمد فخرىنژاد متخلص به شيون فومنى متولد 1325 شمسى در شهرستان فومن گيلان است . وى تحصيلات ابتدائى را در فومن و رشت و تحصيلات متوسطه را در كرمانشاه گذرانيد ، و بعد از اخذ ديپلم ، به استخدام آموزشوپرورش مازندران درآمد و اكنون در آموزشوپرورش گيلان خدمت مىكند . وى شاعرى است آزاده و مردمدوست كه اشعار گيلكى و فارسى او ، آكنده از ظرافت و نازكى خيال مىباشد . اشعار آهنگين و ترانههاى گيلكى اين شاعر باذوق ، دلنشين و جذاب است . شعرها و منظومههاى گيلكى شيون فومنى ( در اوزان عروضى و نيمائى ) اغلب در نشريات پايتخت و مطبوعات گيلان چاپ شده است . از اين شاعر حساس 6 نوار صوتى از اشعار محلى گيلكى با نام « گيله اوخان » به صورت دكلمه تهيه شده كه مورد توجه دوستداران آثارش قرار گرفته است .
نمونهء اشعار شيون فومنى
توكاپرى
گرمه باد ، * شب كرا خو جانا كيش كاره .
زرخه سيكارا به توك دارم ، * تنايى مىره ملاله
نيشتمه . * آن ، ئىسال دوساله گب نىيه ،
خيلى ساله ، * نيشتمه . . .
*
مار ، * مرا رضا بوبو اگر تو كاپرى درم .
پئر ! * مرا ببخش .
« آتشك » دوبو مگه شوما دوتا ديوانه يا ؟ * من چقد تانم دورغ دورغه سر ، بنم ؟
مردومان خانه مِنْ * شيمى چراغا روشنا كونم ؟
من انا خوايم بگم : * انهمه بزن بىگيره پوشتهسر ،
ماره كهنه تازه ، * حرصه جوش
تقىكولا نقىكولا كودن * پئره سك دوبى
ادر او در زئن * سنگهبار
سنگهبار * پس چى بوسته ناقلن
مىماره توشكازن . . . !
*
خستهيم - خودا به سر مىشاهيده - * خستهيم .
نقطهنقطه سر نهم شبندهروز * كلمه ره
كلمهكلمه ور * مىكاغذه سياكونم
من چقد جه مىنداشته گاب بگم * ناحيساب بگم !
ناحيساب بگم !
*
صوب كرا پاچانپاچان * جه شيشه
سركشه مىلانهكش . * هيچكسا حلى نىيه مىجان كَنَش ،
هيچكسا . . .
برگردان به فارسى بگومگو
باد گرم * شب دارد تنش را شمشاد مىكارد
سيگار تلخ را به لب دارم * برايم تنهائى ، ملالانگيز و افسرده مىنمايد
نشستهام . * اين حرف يكسال و دوسال نيست
سالهاى زيادى است