بخش عرفان 8 / 960 « مكتوبان فضليه » ) است .
در آن روزگار در آن سرزمين ميان دو گروه در مسايلى اختلاف نظرهايى بوده است : 1 - گروه حافظ عبد الغفور ، مشهور به صاحب سوات ، قادرى ، 2 - سيد امير مشهور به صاحب كوته ، ملّا نقشبندى ( د 1294 ق / 1877 م ) كه پيروانى هر گروه ديگرى را به كفر فتوا مىدادند . رسالهء مورد اشاره در تاييد گروه دوم ( صاحب كوته ) است . كه نگارنده يكى از خلفاى آن گروه بوده است .
آغاز : سپاس بيرون از حوزهء درك و قياس مر ذات سامى را سمات نامى صفات فاطر احيا و جهات را سزد .
مشترك 2 / 1196 ( 1 نسخه ) از سدهء 13 ؛ فهرستواره 8 / 1292 نمايه .
نبوّت :
رساله در . . . . از شيخ الرئيس ابن سينا ( 375 - 428 ق / 980 - 1037 م ) ( - فهرستواره ، بخش فلسفه 6 / 238 « معراجنامه » ) بيفزاييد :
ذريعه 1 / 100 « اثبات النبوة » ، همانجا 24 / 40 ش 197 « النبوة » ؛ مهدوى ، مصنفات ابن سينا 297 ش 227 « معراجنامه : اثبات النبوة :
مرشد الكفايه فارسى » ، همانجا 3 « اثبات النبوة فى ازاله الشكوك و فى النبوة و التأويل رموزهم و امثالهم فى النبوّة » - عربى .
آستان قدس ، نامگو 576 ش 639 ، عربى .
نبوّت :
رساله در . . . . متن از سيوطى ، جلال الدين عبد الرحمن ( د 911 ق / 1505 م ) ترجمه و گزارش از ناشناسى پيش از 1268 كه تاريخ نسخه است .
آغاز : بدانكه شيخ امام علامه جلال الدين سيوطى ( رح ) در تحقيق و تبيين اين مرام سعى و جهدى كما تنبغى به كار برده . . . و آنچه در اين مختصر ترجمه كردم مجملى است از رسالهء سيوم . . . مىگويد در باب . . .
مشترك 2 / 1196 ( 1 نسخه ) ، نسخهء خانقاه شريف احمديه سعيديه ، ديره اسماعيل خان ، نوشتهء 1268 ق ؛ سركيس ، معجم المطبوعات 1 / 1073 - 1085 .
نبوّت :
رساله در . . . . از ناشناخته . يكى نيستند .
آستان قدس ، نامگو 1 / 576 « نبوت ، رساله در . . . » ، فارسى ص 9596 ( نستعليق - بىتا ) ؛ قم ، مسجد اعظم 625 « رسالهاى در نبوّت » كه گفته شده بخشى از گوهر مراد لاهيجى است و نبايد چنين باشد . آغاز : فصل اول در ذكر شريعت حضرت صادق كه به آن طريقه اثبات .
نبوّت خاصه :
رساله در . . . . از سيد كاظم رشتى ( د 1259 ق / 1843 م ) ( - دايرة المعارف ، عكسى ، ( كرمان ) ش 389 « نبوت خاصه » كه در آنجا آمده : اين رساله ترجمه شده و اصل آن عربى است .
آغاز : رسالهء نبوت خاصه من مصنّفات جناب . . . سيد كاظم . . . بسمله قال سلم اللّه تعالى :