نوشتهء 1303 ق ، همانجا ( 3 ) 1177 ( انجام افتاده ) .
منتخب المناقب .
از محمد على فرزند محمد سليم ( - بخش پيامبران و امامان 3 / 1799 ) بيفزاييد :
فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 435 ش 472 -
C
نوشتهء 1134 ق .
منتخب المناهج .
از عبد المناف فرزند محمود سلماسى به نام عباس ميرزا ( 1203 - 1249 ق ) . گزيدهء « منهج الشارعين » ( - هف ) نگاشتهء عبد الحسيب فاطمى ، و مانند متن در چهارده « منهج » و هر منهج در چند « شارع » .
آغاز : الحمد للّه الذى جعل الارض مهادا و الجبار اوتادا . . . و بعد ، چنين گويد . . . عبد المناف بن محمود السلماسى كه چون كتاب المسمى بمناهج الشارعين المنسوب الى . . . از گزارش گلچينى نموده به علاوه چيزهائى كه مناسب بوده مختصرى از آن انتخاب نمايد .
نسخهها 2 / 996 ؛ اعلام 2 / 1432 « عبد مناف » ؛ ذريعه 18 / 63 « كشف المعارف » گويا از همو ، ش 684 ، همانجا 22 / 439 ش 7788 ؛ مشار ( ؟ ) 4 / 15 « ميرزا عبد المناف تبريزى » .
حقوق 206 ش [ 88 - ب ] نوشتهء 1244 .
منتخب نور العيون .
متن از محمد باقر شريف قمى سپاهانى ( - 3 / 1821 « نور العيون » ) كلام شيعى . گزين از على اكبر فرزند عبد العالى كرمانى . در دو « باب » و هريك در يك « كتاب » .
نخستين آن در 12 « تنوير » . در پيامبرى و امامت و رجعت . در كرمانشاه در 24 ج 2 / 1268 به انجام رسيده است .
نام پدر نگارنده به نادرست در نسخهها « عبد العالى » آمده و از آنجا به ذريعه منتقل شده است .
آغاز : بعد از حمد خدا و درود بر پيغمبر راهنما و ائمّهء هدى . اين منتخبى است از كتاب نور العيون من مؤلّفات . . . الاصفهانى . . . مشتمل بر دو باب .
نسخهها 2 / 996 ( 1 نسخه ) ( كه نام پدر به نادرست عبد العالى آمده است ) ؛ ذريعه 22 / 441 « منتخب نور العيون » كه نيز نام پدر نادرست عبد العالى آمده ؛ اعلام 2 / 1509 ( « على اكبر الكرمانى » كه نيز نام پدر نادرست عبد العالى آمده ؛ مشار ، مؤلّفين 4 / 535 « ملا على اكبر كرمانى » .
دانشگاه 3 / 630 ش ( 2 ) 889 نوشتهء 1268 ق .
منتهى الكلام .
از مولوى حيدر على فيضآبادى ( د اواخر سدهء سيزدهم يا اوايل سدهء چهاردهم ) .
چاپ : لكهنو ، 1282 ق ، سنگى 541 ص .
نسخهها 2 / 1996 ( 1 نسخه ) ؛ مشار 4 / 5013 ( همان چ ) ؛ ذريعه 23 / 11 ؛ اعلام 1 / 753 ؛ فهرستواره 3 / 1544 « ازالة الغين عن . . . » از همو .
آصفيه 3 / 550 ش 1237 .
منتهى المقال
فى شرح حديث لا تشدوا ( تشد ) الرجال . از صدر الصدور مفتى محمد صدر الدين دهلوى ( 1204 - 1285 ق / 1790 - 1868 م ) فرزند لطف اللّه . اصل وى از كشمير بود ، به فارسى و عربى و اردو مىسرود و به « آزرده » تخلص مىكرد . لقب صدر الصدور را از