به نوشتهء عربزاده ) ، در پاسخ « پنج صقيل » ملا محبعلى كه آن نيز ردى بر « چهار آينهء » فاضل هندى ( چهار آينه ، هف ) در آن از فاضل هندى دفاع كرده و نام بسيارى از دانشمندان روزگار ، و رسالهء « بينش غرض آفرينش » فاضل هندى را برده است و براى سخنان فاضل هندى و محبعلى و خود حروف م و ث و ب را برگزيده است . نام كتاب و نگارنده و متن و محبعلى در ديباجه آمده است .
فاضل هندى مردى انديشمند بود كه به نابايستى نماز آدينه غياب امام معصوم مى انديشيد ( ذريعه 5 / 311 ، همانجا 11 / 168 ؛ طبقات 12 / 575 فاضل هندى ) .
آغاز : صيقلافزاى آينهء صاف دل نيست مگر صور منطبعهء معارف حكيم .
نسخهها 2 / 970 « صور منطبعه » ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 3 / 199 « پنج صيقل » ، همانجا 5 / 311 « چهار آيينه » فاضل هندى ؛ طبقات 12 / 575 اشارتهايى به انديشهء مورد گفتگوها .
دانشگاه 13 / 3017 ش 4028 ، نوشتهء 1131 گلپايگانى ، نامگو 1 / 506 ش 150 / 18 نوشتهء 1130 ق .
صولت غضنفريه .
از محمد رشيد الدين ، به سال 1237 ق . در نابايستى « متعه » كه مسالهءاى اعتقادى فقهى در رد « بارقهء ضيغميه » سلطان العلما محمد فرزند دلدار على لكهنوى ( د 1248 ق / 1867 م ) .
آغاز : الحمد للّه الذى انزل الكتاب نورا مبيعنا لمن سلمت عينا .
ذريعه 3 / 9 « بارقة الضيغمية ملقب به حملهء مختاريه » .
مرآت العلوم 1 / 217 « صولت غضنفريه و شوكت عمريه ملقب به كرهء صفدريه » ( 2 نسخه ) ؛ هند ، بوهار 1 / 102 .
صولت القادريه .
از محمد سراج در رد وهابيان - بخش عرفان 6307 .
بيفزايد : نوشاهى ، كتابشناسى 3 / 29 .
« ض »
ضرب الاقدام
- صلاة الاسرار .
ضربة الحيدريه لكسر الشوكة العمرية .
از سيد محمد ملقب به سلطان العلماء لكهنوى ( 1199 - 1284 ق / 1785 - 1867 م ) به سال 1238 ه / 3 - 1822 م ، در روا بودن متعه از ديدگاه شيعى ، در پاسخ « شوكت عمريه » ى رشيد الدين خان دهلوى ( د 1249 يا 1243 ه ) ( نك : علماى هند 92 ) ، كه اين « شوكة عمريه » نيز در پاسخ « بارقهء ضيغميه » همين سيد محمد لكهنوى ( نك . همين بخش ) بوده است . چاپ :
لكهنو 1296 ، سنگى 431 ص .
آغاز : الحمد للّه الذى هدانا . . . اما بعد ، مر صفايح قلوب ارباب و توقد و فطانت و اصحاب . . . مرتسم مىگردد ، كه در اواسط سنهء