در دو مقصد : اصول دين و فروع دين نگاشته [ ديباچه ] و نام كتاب در پايان نسخهء 2385 دانشگاه آمده است و بايد ديد با « اصول دين » هف ، او چه جدايى دارد .
آغاز : حمد بىحد و عد لايقى را سزد كه جواهر موجودات . متضادهء كاينات و لآلى .
نسخهها 2 / 970 ( 2 نسخه ) .
دانشگاه 11 / 2384 ش 3385 « ضياء الفؤاد لاهل السداد و الرشاد » نوشتهء 1254 ق ؛ مجلس 13 / 177 ش 4782 « رساله در اصول دين » .
ضياء القلوب .
از احمد فرزند مهدى موسوى كاشانى . به سال 1276 ق ، به نام ناصر الدين شاه ( 1264 - 1313 ق ) ، در 5 « باب » و هر باب در يكى از اصول شيعه با ادلهء عقلى و نقلى . باب پنج آن در روز رستاخيز و بهشت و دوزخ .
گويا نگارنده همان سيد احمد فرزند مهدى ( د 1279 ق ، طبقات ) باشد .
آغاز : لآلى حمد نثار بارگاه يگانهء بىهمتايى كه عقول و اوهام در فهم ذات مقدسش حيران .
نسخهها 2 / 970 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 15 / 127 ش 876 ؛ طبقات ( 1 ) 14 / 118 .
ملى ، تهران 2 / 24 نوشتهء 24 رجب 1276 ق .
ضياء القلوب .
از ملا محمد فرزند عبد الفتاح سرابى ، تنكابنى مازندرانى ، مشهور به فاضل سراب ، از شاگردان ملا محمد باقر سبزوارى .
( د 1140 - 1124 / 1630 - 1712 م ) .
در چهار مقصد : 1 - اثبات صانع ، پنج فصل 2 - پيامبرى 3 - امامت ، دو مقدمه و شش فصل 4 - در مجملى از معاد [ ديباچه ] . آغاز : . . . و بعد چون عمده كتب شافيه وزير .
نسخهها 2 / 971 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 15 / 127 ش 855 ؛ اعلام 3 / 2044 ؛ طبقات 12 / 671 محمد سرابى ؛ صفا ( 3 ) 5 / 1479 ؛ مدرس ، ريحانه 2 / 179 ؛ روضات الجنات 1 / 619 ؛ كحاله 10 / 180 ؛ تنكابنى ، قصص العلماء 387 .
روضاتى ، اصفهان 1 / 125 نوشتهء 1114 ق .
گلپايگانى ، نامگو 1 / 510 ش 63 / 24 نوشتهء سدهء 12 .
ضياء المصباح .
از سيد يحيى فرزند محسن موسوى ( روزگار ناصرى 1246 - 1313 ق ) .
« مصباح الشريعه » منسوب به حضرت صادق ( ع ) است ، ترجمهء ديگران آن در بخش عرفان ( 7 / 633 ) گذشت . برگردان و گزارش كوتاهى است ، كه به سال 1347 ق نگاشته است و در آغاز آن دربارهء انتسابش نيز آمده است .
فهرستواره 7 / 633 در « ضياء المصباح » اسماعيل رضوى ؛ سليمانى ، القاب 170 ملك الاطباء .
مرعشى - اشكورى 18 / 256 ش 7103 همراه 2 - نامهء عرفانى در « اسرار حج » از حكيم باشى ملقب به ملك الاطباء كه بايستى همان حاجى آقا بابا رشتى ( د 1289 ق ) باشد .