نسخه افتاده ، در ديباچه چهار « فصل » .
آغاز : حمد بىحد شايستهء معبودى است كه عادتش احسان . . . اما بعد ، چنين گويد ذرهء بىمقدار .
نسخهها 2 / 933 ( 1 نسخه ) .
ملك 2 / 209 ش 6376 .
حديقهء سلطانيه در مسايل ايمانيه .
از سيد حسين ( سيد العلماء ) فرزند دلدار على نقوى لكهنوى ( 1211 - 1273 ق ) . در كلام و فقه شيعى ، به دستور سلطان محمد امجدعلى شاه ( د 1263 ق ) در 2 « مقصد » نگاشته است .
مقصد يكم ، در 1 مقدمه ، در وجوب معرفت و پنج « باب » : باب 1 - توحيد و صفات ثبوتيه و سلبيه ، 2 - عمل و مسايل جبر و اختيار ، 3 - نبوت عامه و خاصه ، 4 - امامت ، 5 - معاد ، خاتمه احكام اسلام و ايمان . مقصد دوم در فروع دين ، در 1 « مقدمه » و 6 « باب » و 1 « خاتمه » : مقدمه در اختلاف طريقهء اصول و اخبار ، شش باب : پاكى ، نماز ، زكات و خمس ، حج و عمر ، و زيارت ، خاتمه در وردها . . .
آغاز : حمد له . . . اما بعد ، بر ضماير صافيه و خواطر زاكيهء مقتضيان آثار عترت طاهرين .
ذريعه 6 / 384 « الحديقة السلطانيه » ؛ اعلام 1 / 720 ؛ طبقات ( 1 ) 13 / 387 - 389 به تفضيل ؛ مشار 2 / 1734 براى چاپهايى از آن .
گلپايگانى ، نامگو 266 ش 10 / 33 ؛ مرعشى - اشكورى 4 / 110 ش 1327 .
حديقة الشيعه .
منسوب به ملا احمد فرزند محمد ، مقدس اردبيلى ( د صفر 993 ق / 1585 م ) كه بايستى از معز الدين محمد اردستانى باشد ، كه « كاشف الحق » ( هف ) را در هندوستان به سال 1058 ق ساخته است ، سپس بخشى در رد صوفيان بر آن افزوده شده به نام « حديقة الشيعه » و منسوب به مقدس اردبيلى شده است .
در امامت و بارها به چاپ رسيده است . و نسخههايى از آن با دگرگونى به نام اصلى آن « كاشف الحق » ، « وسيلة النجات » ، « هدايت العالمين » و « امامت » در دست هست . ( - « مجالس المؤمنين » ) ( هف ) .
آغاز ج 1 : حمدى كه حامدان ملا اعلا و ذاكران .
آغاز ج 2 : زيب آرايش آغاز و انجام نعوت و سپاس انبيا .
نسخهها 2 / 934 ( 18 نسخه ) ؛ مشترك 2 / 1086 ( 1 نسخهء ديگر ) ؛ ذريعه 2 / 322 « امامت » ناشناخته با سرآغاز 1 در 1 « مقدمه » و « باب » و « خاتمه » اى در 1058 ق به نام عبد الله قطبشاه ساخته شده ، همانجا 4 / 495 « توضيح المشربين » ، همانجا 6 / 386 - 387 « حديقة الشيعه » به تفضيل ، همانجا 10 / 205 پابرگى ، همانجا 17 / 236 « كاشف الحق » اردستانى ؛ اعلام 1 / 65 اردبيلى ، همانجا 3 / 2320 معز الدين