سبحانه بيافريد گوهرى بود تابناك ، او را عقل نام .
نسخهها 2 / 1430 ( 12 نسخه ) ؛ اعلام 2 / 1023 ؛ فرهنگ ايران زمين 1346 خ / 300 ؛ ذريعه 23 / 282 ؛ مجلهء معارف اسلامى 1347 خ / ش 7 / 16 ؛ مشار 4 / 5063 كه از چاپ دكتر مهدى بيانى « رسالة فى تحقيق العشق » در مجلهء « پيام نو » ش 7 ص 64 - 79 سخن گفته ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 823 ؛ صفا 2 / 298 ، 996 .
هدية العارفين 2 / 521 .
آستان قدس 6 / 478 ، همانجا ، نامگو 571 ؛ دانشگاه 11 / 2266 ؛ فيلم 1 / 567 ، 413 ، 447 ، 475 ، 516 ؛ مجلس 15 / 323 ش 11 / 5180 ؛ ملى ، تهران ش 15 / 992 .
استانبول ، شهيد على پاشا 11 / 2703 ؛ استانبول ، منظوم 43 ( 2 نسخه ) ؛ اياصوفيه 1 / 2052 ، 22 / 4795 ، 3 / 4821 ؛ بايزيد ، ولى الدين 25 / 1819 ؛ تركيه ، كتابخانهها 491 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 579 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 440 بىنام نگارنده ، نوشتهء 981 ق ؛ قاهره ، دار الكتب 2 / 207 ( 2 نسخه ) ؛ مصر ، خديويه 2 / 530 ، 459 .
مونس العشاق . عربشاه ( - بالا ) .
استانبول ، دانشگاه 247 .
مونس الفقرا . احمد غريب - مونس الابرار .
مونس الفقرا . منسوب به بايزيد بسطامى ،
يا خواجه عبد الله هروى پير هرات . در 40 « فصل » - مونس الابرار .
مونس القلوب ، احمد غريب - مونس الابرار .
مونس القلوب . ن . به سال 899 ق ( كه بگو بر نبى حق صلوات ) .
از كسى كه وى پدر على متخلص به صفى بوده است . و نسخهء نوربخش را ملا حسين واعظ كاشفى با نسخهء اصل مقابله كرده است . دعا و اذكار شيعى است .
تهران ، نوربخش 2 / 179 .
مؤيد التبيان -
فيض عيان .
مهج الدعوات ،
ترجمه . متن « مهج الدعوات و منهج العنايات » از ابن طاوس ، رضى الدين على ( ذريعه 23 / 287 ) . ترجمه از ناشناس . شايد ترجمهها از يك تن نباشد . نسخهء آستان قدس به احتمال از « على نقى » نامى دانسته شده است .
ذريعه 23 / 287 متن .
آستان قدس . نامگو ، 571 از على نقى ؟ ؛ اشكورى 7 / 201 ترجمهاى از زيرنويس ، همانجا 16 / 194 ، همانجا 17 / 291 ؛ قم ، فيضيه ، عراقى 1 / 194 .
مهدىنامه :
شرح گلشن راز . متن از محمود شبسترى ( 687 - 720 ق / 1288 - 1320 م ) .
گزارش از شمس الدين شمس شمسى . گويا از سدهء 10 ق به آن سو ، كه نسخه از آن سده است .
آغاز :
چو نورش در عالم بود فاش
. ذريعه 9 / 545 ؛ اعلام 2 / 1092 .
استانبول ، دانشگاه 349 .
مهديه .
شاه نعمت الله ولى كرمانى ( د 834 ق / 1431 م ) . گفتارى است عرفانى ، به نثر آميخته به نظم ، در آن از مهدى موعود به شيوهء عرفانى گفتگو مىكند در مجلد 4 مجموعه رسايل او ، چاپ دكتر نوربخش ( ص 89 ) جاى دارد .
آغاز : الحمد لله و الصلاة على رسول الله . عن ابى سعيد الخدرى . . . بيت :
بشارت باد ياران را كه