همروزگار حافظ ، ( د 772 يا 773 ق / 1371 يا 1372 م ) ( ذريعه 9 / 766 ) .
اعلام 2 / 1678 .
تهران ، مينوى 49 در « كليات » او از نيمهء يكم سدهء 8 ق .
معارف : معرفتنامه
: آفاق و انفس . شاه نعمت الله ولى كرمانى ( د 834 ق / 1431 م ) .
همانكه در مجموعه رسالههاى چاپ دكتر نوربخش ( ص 89 - 102 ) به نام « معارف » چاپ شده است . كه برخى از نسخههاى آن به نام « آفاق و انفس » گذشت ( - آفاق و انفس ، ص 31 ) .
مشترك 3 / 1223 « آفاق و انفس : معارف » ( 2 نسخه ) ، 1940 « معارف : آفاق و انفس » ( 3 نسخه ) ؛ نسخهها 2 / 1394 « معارف » ، 1015 « آفاق و انفس » ( 1 نسخه ) ؛ صفا 4 / 75 « معارف » .
آستان قدس ، نامگو 531 ؛ ادبيات ، حكمت 2 / 58 ؛ تهران ، نوربخش 2 / 212 ؛ دانشگاه 10 / 1776 « معارف » ؛ سنا 1 / 209 ش 23 / 273 ؛ مجلس ش 2 / 2434 فهرست نشده ؛ نشريه 6 / 182 « معارف » ، 582 « معارف » .
معارف . مجدد الف ثانى - معارف لدنيه .
معارف ؛ ترجمهء عوارف المعارف ، متن از شيخ شهاب الدين سهروردى ،
ابو حفص عمر بن محمد بكرى ( د 632 ق / 1334 م ) . ترجمه از محمد محمود كازرونى ، كه در ديباچه بلند آن از خود چنين نام برده است :
چاكر خادمان خدمت شيخ * كازرونى محمد محمود .
زير رهنمون و فرمايش ابو عبد الرحمان على بزعش ، ابو النجاشى عبد الرحمان . بنام « معارف » :
بَس نكته در اين كتاب جمع است * كانهاست دقيقه نزد عارف
لفظش نه « عوارف » است * هم ترجمه است و هم « عوارف »
جمع است در اين جميع عرفان * شد نامش از اين سبب « معارف » .
نسخهء در دست پيش از پايان ديباچه افتادگى دارد ، سپس بابها بدينگونه : باب 10 - در ذكر مرتبهء مشيخه ، 11 - در شرححال خادم و آنكس كه متشبه است به دو ، 12 - در ذكر شرح خرقهء مشايخ صوفيه ، 13 - در فضيلت ساكنان رباط ( خانقا ) ، 14 در مشابهت اهل رباط با اهل صفر ، 15 - در خاصيتهاى اهل رباط و صوفيان و آنچ معهود است ميان ايشان و مختصاند بدان ، 16 - در اختلاف احوال مشايخ در سفر و مقام ، 17 - از آنچ مسافر محتاج باشد بدان از فرايض و نوافل ، 18 - در قدوم از سفر و دخول رباط و ادب در آن ، 19 - در حال صوفى كه با اسباب تعلق مىسازد ، 20 - در ذكر آنكس كه از فتوح خورد ، 21 - در شرححال متأهل و متجرد و صحت مقاصد ايشان ، 22 - در قول در سماع به سبيل قبول و ايثار ، 23 - در قول در سماع به سبيل رد و انكار ( ترجمهء عبد المؤمن اصفهانى ، چاپ قاسم انصارى ، بابهاى 23 ، 24 را ندارد ) ، 24 - در گفتار در سماع به سبيل ترفع و استغنا ، 25 فى القول فى السماع تأدبا ، 26 - در خاصيت جهله كه معهود است ميان صوفيان و آنج معتمد ايشان بود ( اربغنين ) ، 27 - در ذكر فتوح جهلّه ( خلوت ) ، 28 - در چگونگى رفتن به جهلّه ، 29 - در ذكر اخلاق صوفيان و شرح خلق ، 30 - در ذكر تفاصيل اخلاق صوفيان ، 31 - در آداب و مكان در تصوف ، 32 - در آداب حضرت اهل قرب ، 33 - در آداب طهارت و مقامات آن ، 34 - در آداب