مانده ؛ بلوشه 63 ؟ ؛ تركيه ، ابا ايوب خالد ش 177 ؛ توپكاپى 1 / 326 ؛ فاتح ش 3967 .
مشارق اللمعات ( لمحات ) .
از ناشناسى در گزارش « لمعات » عراقى
بلوشه 4 / 97 .
مشاهد :
مشاهدات : مشاهده : ابو الفتح على قريشى گواليارى ( د 853 ق / 1449 م ) ، مريد و خليفهء سيد محمد گيسودراز ( - اسماء الاسرار ) .
وى جز علاء الدين گواليارى ( د 720 ق / 1320 م ) ( خزينه 1 / 325 ؛ اخبار الاخيار 169 ) مىباشد .
در ديباچه مىگويد : « اين كلمات در كشف حقايق و توحيد بر اصطلاح صوفيه ثبت افتاد » .
در 40 « مشاهده » : 1 - مراتب تجليّات ( 6 مرتبه ) ، 2 - وجود اضافى ، 3 - تعينات ، 4 - خبر ، 5 - وجود عالم . . . ، - 10 مقيدات مشهود . . . ، 15 - افراد ماهيتى ، 20 - اسماء الهيه . . . ، 25 - كمال وجود به خلاف الهى . . . ، 30 - صور حقايق الهيه . . . ، 35 - الوهيت . . . ، 40 - وجدان .
آغاز : حمد مر خداوندى را كه صور اعيان ممكنات متجلى در ذات اوست . . . اما بعد ، مىگويد مؤلف اين .
مشترك 3 / 1922 ( 3 نسخه ) ؛ نسخهها 2 / 1386 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 21 / 38 ؛ اخبار الاخيار 169 نام 2 كارش از آنميان « مشاهده » ؛ علماى هند 6 نام 32 كارش از آن ميان « مشاهده » ؛ خزينه 1 / 393 ؛ بزم صوفيه 520 ضمن خليفگان گيسودراز .
اته 654 نامش .
مشاهده . گواليارى - مشاهد .
مشاهده . ناشناسى پيش از 1069 كه تاريخ نسخهء ايوانف است ،
و به گفتهء او كار بايد در سدهء 10 يا آغاز سدهء 11 ق نگاشته شده باشد . در بندهاى منظوم آن ، بارها تخلص « روح » ديده شده ، و به كسى بهنام ميان مهدى پيشكش شده است . در 110 « كلمه » موضوعهاى گوناگون اخلاق و عرفان را به نثر آميخته به نظم آورده است .
آغاز : باسمه سبحانه تقدس و تعالى و جل شأنه و عز جلاله .
ايوانف 1274 .
مشاهديه .
از عبد الله تابع حسينى اوحدى ، كتابخان ( كتابخوان ؟ ) صاحب هندى فرزند ميرزا مهدى ، كه از فارسى و عربى بيگانه بوده ، چندى در شهرهاى ايران ، سپس نجف رياضت كشيده و به آيين شيعى گرويده ، به سال 1261 ق ، به نظم و نثر است ، در عرفان آميخته به حروفى نگاشته است . و از استادش مير على نقى اوحدى فرزند مير حيدر ياد كرده است .
نسخهها 2 / 1386 ؛ ذريعه 21 / 39 .
دانشگاه 3 / 492 .
مشاهدات صوفيه .
سيد احمد فرزند محمد حسينى كالپوى . وى بايستى همان كالپوى ترمذى ( د 19 صفر 1084 ق / 1674 م ) باشد كه پدرش به هند كوچ كرده ، و وى در 24 سالگى جانشين پدر شده است . به سماع ميل تمام داشت . پس از مرگش فرزندانش تا روزگارى بلند سجادهنشين او در كالپوى ( هند ) بودند .
در ديباچه پس از نام خود مىگويد « اين چند