مشترك 3 / 1839 ؛ پاكستان مين 3 / 363 .
گنج ش 968 .
* لطايف غيبى :
رموز الاسرار . ناشناسى پيش از 1121 كه تاريخ نسخه است . در علم حروف ، در پايان آن آمده ،
شكر خدا كه خامهء توفيق رام شد - * وين نسخه « لطايف غيبى » تمام شد -
بر حاكمان علم حقيقى حلال گشت - * بر جاهلان به حكم حقيقت حرام شد .
آغاز : احصاى ثنا سزاوار محصى است كه حروف . . . و ما ينطق عن الهوا .
ذريعه 18 / 317 نسخهء ش 175 فخر الدين نصيرى .
* لطايف ( لطيفهء ) غيبى :
لطيفهء غيبيه . از محمد فرزند محمد دارابى ، سدهء 11 ق . گزارش « ديوان حافظ » است . پس از مرگ شاه عباس يكم ، در 1038 ق ، به روزگارى كه امام قلى خان پسر الله ويردى خان افشار در شيراز فرمانروايى مىكرده است ( ذريعه 18 / 318 ) . در 1 « مقدمه » و 3 « باب » و 1 « خاتمه » : مقدمه در گزارش اصطلاحهاى صوفيان ، باب 1 - گزارش سرودههاى دشوار حافظ ، 2 - تأويل عارفانهء برخى از سرودههاى او ، 3 - دفاع از حافظ در برابر اتهام او به اعتقاد به جبر يا ديگر انديشههاى مخالف انديشههاى اهل حق و تأويل سرودههايى از حافظ ، خاتمه . در تفائلاتى كه با ديوان حافظ انجام گرفته و درست آمده است .
و اين جز « شرح ديوان حافظ » ( هف ) اوست .
چاپ : تهران ، 1304 ق ، سنگى ؛ شيراز ، 1319 خ ، سربى .
آغاز : فصيحترين كلامى كه فصحاى بلاغت شعار و بلغاى فصاحت آثار .
نسخهها 2 / 1342 ( 14 نسخه ) ؛ ذريعه 18 / 317 « لطيفهء غيبى » به تفصيل ؛ اعلام 3 / 2078 ؛ طبقات 12 / 331 ؛ صفا 5 / 1729 به تفصيل ؛ مشار 4 / 4380 ( دو چاپ ) .
آستان قدس 4 / 230 ، 231 ، همانجا ، نامگو 438 ؛ ادبيات 3 / 58 ؛ اشكورى 16 / 341 « لطيفهء غيبيه » ؛ الهيات ، تهران ش 4 / 32 د ؛ آشنايى با چند نسخه 63 ؛ خويى ، مشهد 100 ش 151 ؛ دانشگاه 11 / 2221 ، 2095 ، همانجا 13 / 3259 ؛ دايرة المعارف ش 577 خطى ، 933 خطى ؛ سپهسالار 5 / 478 ؛ فيلم 3 / 106 ؛ قم ، مسجد اعظم 563 بىنام نگارنده ، 512 ، 637 ؛ قم ، معصومه 1 / 338 ش 350 ؛ ملك 616 ؛ مجلس 3 / 490 ؛ نشريه 3 / 95 ، همانجا 5 / 268 ، 191 .
هند ، مدرس 1 / 468 ش 434 .
* لطايف غيبيه .
قصورى - لطايف غيبى .
* لطايف لطيفى .
از غلام محيى الدين سيد عبد اللطيف ، پيش از 1187 ق . كه تاريخ نسخهء آصفيه است .
نسخهها 2 / 1343 .
آصفيه 4 / 184 ش 1611 .
* لطايف المعارف . فضولى بغدادى ، همان ، « صحت و مرض » اوست ( هف ) .
* لطايف المعارف . از رضا قلى خان هدايت
( د 1288 ق / 1871 م ) ( - مجمع الفصحا 3 / 1944 و جز آن ) . كه به روزگار جوانى ، به نظم و نثر شيواى عرفانى ، با سربندهاى « لطيفه » گرد آورده است .
آغاز :
از بادهء ياد دوست مدهوش به - * و از