صفات و اسماء . . . ، 9 - كيفيت تعلق ارواح به ابدان و سبب هبوط ايشان .
آغاز : حمد بىحد و ثناى بىعد ذات احديت سمات مقدس صفاتى . . . اما بعد ، چنين گويد اقل العبيد عبد الحميد بن معين الدين محمد . . . كه چون مدتى مديد و عهدى بعيد
دايرة المعارف ش 389 عكسى .
اشپرنگر ، اوده 493 ؛ ريو 2 / 588 ش 25804
. Add
* كشف الاسرار و مكاشفات الانوار .
از شهاب الدين روزبهان ، ابو محمّد بقلى شيرازى .
( - الانوار فى كشف الاسرار ) .
نفيسى 1 / 109 ، همانجا 2 / 721 ؛ اعلام 1 / 910 روزبهان .
* كشف الاسماء فى شرح الاسماء .
ناشناسى كه شايد نامش در بخش افتادهء نسخهء گنجبخش 6440 بوده . نام كتاب در ديباچهء نسخه آمده است . در گزارش اسماى حسنى ، در 1 « مقدمه » و 1 « مقاله » و 1 « خاتمه » : مقدمه در 4 « فصل » :
فصل 1 - در ذكر اسماى مخير و مشهور ، 2 - بدانكه اسماء الله . . . ، 3 - بدانكه بعضى اسماء الله بدون ذكر اسم مقابل روا ندانستهاند ( مانند القابض كه بايستى با الباسط همراه گردد ) ، 4 - بدانكه بعضى اسماء را به ذات و بعضى به صفات او . . . مقاله در معانى 99 نام ، به تفصيل و صوفيانه و پر مغز ، به نثر آميخته به نظم . و به دنبال هر نام سربندهاى « حق المعرفه ، تخليق ، خاصيت » آورده شد .
مشترك 3 / 1491 .
گنج 4 / 2389 .
* كشف الانوار :
شرح جواهر الاسرار : كشف الاسرار : از عبد النبى شطارى عثمانى ، زنده 1039 ق / 1629 م ( - چهارده خانواده ، بخش زندگىنامه 3 / 2106 ) . گزارش كتاب « جواهر خمس » ، جوهر سوم آن است ، در 12 « فصل » : 1 - دعوت حروف تهجى ، 2 - حروف مقطعات ، 3 - دعوت حرفى ، 4 - دعوت لفظى ، 5 - دعوت كليات و جزئيات ، 6 - دعوت سفير الادم ، 7 - دعوت صراط مستقيم ، 8 - دعوت حقى ، 9 - دعوت اويسيه ، 10 - دعوت مجموعه ، 11 - دعوت كبيره ، 12 - دعوت صغيره .
متن بايستى « جواهر خمس » محمد غوث گواليارى ( هف ) باشد ، كه جوهر سوم آن در دعوات است .
آغاز : . . . حمد سزاى مالك الملك مليكى است كه ملك غيب و شهادت را به انوار ذات و تجليات اسماء . . . بعد ، مىگويد فقير . . . عبد النبى عثمانى شطارى . . . نامش كشف اسرار ( الانوار ) شرح جواهر الاسرار ناميد .
مشترك 3 / 1491 ( 2 نسخه ) ؛ علماى هند 134 نام 47 كار او ، از آن ميان : 1 - شرح جواهر خمسه ، 2 - كشف الجواهر ، 3 - جواهر الاسرار ، شرح فصوص فارابى ؟ .
بلوشه 1 / 119
موزهء سالار 8 / 168 ( 2 نسخه ) .
* كشف الباطن .
در سطرهاى آغازين از نصير الدين محمود دهلوى ، چراغ دهلى ( د 757 ق / 1356 م ) دانسته شده ، كه نمىتوان گفت تا چه اندازه درست است . گفتارى كوتاه ، در موضوعهاى صوفيانهء اخلاقى .