تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 692

مساهمون:

ص٦٩٢
تناسخ ، و سربندهاى خطابى « جان ، جانم » . هندوون كاحصه از آن ياد نكرده است . مشترك 1734 . بشير حسين ، شيرانى 2 / 237 .

* فرح‌افزا . از قبول محمد .

نگارندهء « هفت قلزوم » . مشترك 3 / 1734 نامش . اته 968 .

* فرجيه .

از اسد الله فرزند عبد الغفار فرزند آقا ، شهر خواستى مازندرانى ، متخلص به نادر ( د 1250 ق / 1834 م ) ، به نام شاهزاده محمد على ميرزا و فتح على شاه قاجار ( 1212 - 1250 ق / 1797 - 1834 م ) ، در رد تصوف ، به شيوهء پرسش و پاسخ . دربارهء : آيا در دعوى معجزات و كرامات صادق هستند ؟ ، صوفى كيست و تصوف چيست ؟ ، خرابات كدام و مناجات چه ؟ آغاز : واحد واحد يگانه از اشياء بيگانه ، خداوند سرمد صمد است . نسخه‌ها 2 / 1297 ؛ ذريعه 9 / 1148 « ديوان نادر » ، همانجا 16 / 157 « فرجيه » ؛ اعلام 1 / 172 . الهيات ، تهران 1 / 710 .

* فرحة ( فرصة ) العاملين و فرجة الكاملين .

از علاء الدوله سمنانى بيابانكى ( - آداب السفره و جز آن ) . در تصوف ، براى شاگردش عز الدين محمد دهستانى ، به رجب سال 703 ق . آغاز : سپاس و ستايش نامتناهى ذاتى را كه وجود حقيقى حق اوست وجود بخشندهء به حق اوست . نسخه‌ها 2 / 1296 « فرحة العاملين . . . » ؛ اعلام 2 / 1473 ؛ طبقات 8 / 10 ؛ نفيسى 1 / 148 ، كه از آن به « فرحة العاملين . . . » يادكرده ، همانجا 2 / 733 ؛ نجيب مايل هروى ، چهل مجلس ، پيشگفتار 45 . تركيه ، بروسه 404 كه از آن به « فرحه العاملين . . . » ياد كرده ، « فرصة . . . » ؛ قاهره ، دار الكتب 2 / 28 ؛ مصر ، خديويه 2 / 425 .

* فرح السالكين .

ن . در اثبات وجد و سماع و خشيت ، در 1 « مقدمه » و 3 « فصل » و 1 « خاتمه » : مقدمه در بيان وجد و تواجد و وجود ، فصل 1 - آيت و حديث‌ها در اثبات وجد ، 2 - جواز حركت دورى از عارفان با برهان عقلى ، 3 - آداب وجد و سماع . خاتمه . نصايح و مواعظ از امامان و فرزانگان . آغاز : زهى حمد و ثنا صانعى را كه عاشقان وادى ايمن را به‌طور محبت . نسخه‌ها 2 / 1297 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 16 / 161 . مجلس 17 / 315 .

* فرح الصالحين .

ن . كتاب دعاست ، در چند جزء ، هريك در چند « باب » و هر باب در چند « فصل » . نسخهء آيت الله مرعشى بخشى از جزء دهم است كه با « فصل اول » از « باب دهم » آغاز مىشود ، در نمازهاى شبهاى رمضان . اشكورى 19 / 42 .

* فرح القلب .

از ملا عبد الرحمان فرزند قربان بيگ . اخلاق عرفانى است در 20 « فصل » . آغاز : حمد له . عاقبت . و الصلاة و السلام على خير خلقه محمد . ازبكستان ، تاشكند 7 / 402 .