تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 619

مساهمون:

ص٦١٩
نبى و آله و اصحابه ، آنكه فقير نجيب ( الدين ) ساكن انبيتهى ، اين رساله در عشق و محبت ترتيب داده و نام او شواهد نجيبى نهاده . مشترك 3 / 1672 ( 2 نسخه ) .

* شوق‌نامه .

از محمد صالح كوريجه ، كه از قول حضرت احمد نقشبندى نقل مىكند . آغاز : الحمد لله تحير غيره فى كنه عظمته . . . مىگويد بندهء راجى الله . . . كه اين رساله‌اى است شوق‌نامه فرموده . . . مشترك 3 / 1672 . نوشاهى ، موزه 237 .

* شوق‌نامهء عباسى .

از على قلى فرزند قراچغاى خان . ( 1020 - . . . ) به نام شاه عباس صفوى ( 1052 - 1077 ق / 1642 - 1666 م ) ، در گزارش بيت‌هايى از « مثنوى معنوى » . نام كتاب و نگارنده و شاه در ديباچه آمده است . آغاز : لآلائه الولهين و معشوق العاشقين ، و الصلاة على . . . و بعد ، چون همواره طينت و جبلت و غريزت . نسخه‌ها 2 / 1265 ؛ اعلام 2 / 1620 ؛ طبقات 11 / 410 . قم ، آستانه 115 ؛ ملك 7 / 211 ش 5 / 4097 .

* شوقيه : رسالهء . . . از شاه ابو المعالى قادرى لاهورى كرمانى مسلمى

( د 1024 ق / 1615 م ) ( - تحفهء قادريه 3 / 2051 ) . خود گويد :
پير نامم ابو المعالى كرد - * غربتى مسلمى بود لقبم .
نام كامل او سيد خير الدين ابو المعالى محمد متخلص به غربتى فرزند رحمت الله فرزند فتح الله . پدرانش از سادات كرمان ، و خود مريد و خليفه و برادرزادهء شيخ داود كرمانى بوده كه از سوى او به لاهور گسيل و در آنجا جاى گزيده ، و خاكجايش در اين شهر زيارتگاه است . در انگيزهء نگارش گويد : در مجلس عرس خواجگان چشت ، كه طالبان حق در حال شوق و زارى بودند ، جاهلى ايراد گرفت كه اين جايز نيست . براى رفع اين خرده‌گيرها اين را نگاشته . در آن از سروده‌هاى حافظ شيراز و مولوى بلخى و ديگران كمك گرفته . مشترك 3 / 1672 ؛ خزينه 1 / 149 نام 3 كار او ؛ پاكستان و هند 4 / 201 نام 8 كار او ، از آن ميان « رسالهء شوقيه » ؛ نفيسى 2 / 728 كه از « تحفهء قادريهء او نام برده ، كه تخلص او را « مسلمى » گفته ؛ نقوش لاهور 251 ابو المعالى ؛ علماى هند 6 كه مىگويد از توران به هند آمده ؛ فرهنگ سخنوران 2 / 666 « غربتى لاهورى » ؛ پاكستان مين 2 / 23 تا 55 نام 7 كارش . اته 1 / 1944 ( 2 / 270 ) « شوقيه » ؛ بشير حسين ، شيرانى 2 / 235 .

* شوقيه . شريف جرجانى - سيروسلوك .

* شوقيه .

از ميرزا محمد حسن قتيل لاهورى ، ( د چندگونه 1232 يا 1240 ق / 17 يا 1824 م ) ( - صبح بهار 2 / 1290 ) . ادب عرفانى است . آغاز : ابروى بهارستان شوخى و دلربايى ، گل هميشه بهار لطافت و بىوفايى ، سلامت از پاره‌هاى جگر نگاه حسرت‌آلوده . مشترك 1 / 1015 « هفت تماشا » ى او ، همانجا 3 / 1673 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 876 « ديوان قتيل » ؛ مشار ، مؤلفين 2 / 624 نام 7 كار چاپيش ، كه اين در ميان آنها نيست ؛ پاكستان و هند 5 / 399 نام 6 كار او ؛ نسخه‌ها 5 / 3846 نام و