تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 504

مساهمون:

ص٥٠٤
آغاز :
خرد پيمانهء انصاف اگر يك‌بار بردارد - * به پيمانه هر آنچيزى كه دهقان زير سر دارد .
نسخه‌ها 2 / 1203 « سؤالات ناصر خسرو و جوابات سيد عزت » ؛ اعلام 1 / 773 . قاهره ، دار الكتب 1 / 305 .

* سؤال و جواب . از مير سيّد على همدانى ( - بخش فلسفه )

* سؤال و جواب . ن . سيزده پرسش و پاسخ است

دربارهء : حديث كنت كنزا مخفيا ، علت تأخير در آفرينش آدم از عالم ، تقديم آدم بر محمد ؟ . اعدام و افناء عالم و آدم ؟ علت تكثر صور ؟ ، و لقد كرمنا بنى آدم ، اقربيّت انسان به خدا ، ايجاد عالم به كدام صفت الهى است ، جمال و جلال ، محبت در خدا ، نخستين آفريده . آغاز : قال النبى ( ص ) اعمال البر يعملها البر و الفاجر و لا يجتنب . . . سؤال : حق‌تعالى كه مخفى بود ، اگر از خود مخفى بود جهل لازم . نسخه‌ها 2 / 1203 . ملك 5 / 71 ، ش 25 / 547 .

* سؤال و جواب . ن . دربارهء كشف اعظم و دوام شهود .

مشترك 3 / 1570 . بشير حسين ، شيرانى 2 / 229 .

* سؤال و جواب . انصارى هروى - دل و جان .

* سؤال و جواب شرف الدين قاضى سيواس .

از رشيد الدين فضل الله همدانى ( 648 - 718 ق / 1250 - 1318 م ) ( - اسئله و اجوبه ، بخش فلسفه ) . در پاسخ پرسش « مولانا معظم شرف الملة و الدين قاضى سيواس . . . دربارهء آيت
« الم ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ » ،
كه « ذلك » اسم اشاره به دور است و چرا بدينگونه اشاره شده است . اين گفتار در ص 71 - 73 چاپ فكس ميله جاى دارد . آغاز : سپاس بىقياس مبدعى را كه به قدرت ملك و ملت و علم و حكمت و شريعت به صاحب دولتى بخشاد تا در سايه عالى آن حضرت . منزوى ، هفتاد مقاله 2 / 849 ؛ سلطان قرايى ، مجلهء مهر ، س 8 ، ( مرداد 1331 خ ) ، 212 ؛ اعلام 2 / 1791 . دايرة المعارف ش ( 8 ) 721 عكسى . گنج‌بخش ، ش 13789 .

* سؤال و جواب مرتضى معظم نظام الدين .

از همان رشيد الدين فضل اللّه همدانى ( - بالا ) پاسخ پرسش‌ها از نسخه افتاده و تنها چهار پاسخ از هفت پاسخ باقى مانده است . 4 - در برترى قوم محمد بر قوم موسى ، 5 - معراج ، 6 - پيامبران مرسل و غير مرسل و علم لدنى ، 7 - دربارهء « تنام عيناى و لا ينام قلبى » ؛ دايرة المعارف ، ش . . . . عكسى .

* سوانح .

از ميرزا عبد الحسين ناظر كازرونى شيرازى نوربخشى ، شاگرد عبد الرحيم فرزند يوسف دماوندى و استاد شيخ محمد اسماعيل فرزند عبد الغنى شيرازى ( رياض العارفين 262 ) . بندهايى است عرفانى به عربى و فارسى و تاريخ 1183 - 1177 ق در كازرون و بوشهر را دارد . با سربندهاى « سانحه » و سروده‌هايى از خود نگارنده ( استاد دانش‌پژوه ) . پدرم « ذريعه 9 / 1161 » كسى را با اين نام و اين تخلص از سرايندگان روزگار شاه عباس ياد كرده‌اند .