تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 467

مساهمون:

ص٤٦٧

« س »

* السائر الحائر الواجد الى الساتر الواحد الماجد .

از نجم الدين كبرا خيوقى ، احمد ( د 619 ق / 1222 م ) ( - اصول العشره ، ترجمه ) . در ديباچه مىگويد : پيش از اين كتابى به تازى به نام « الهائم الخائف من لومة اللائم » جمع كرده بودم ، جماعتى كه از زبان تازى محروم بودند ، خواستند مانند آن به فارسى بنگارم ، پس پذيرفتم و نام آن « رسالة السائر الحاير الواجد . . . » نهادم . و در نهادن اين نام پنج شش معنا گوش داشتم . سيروسلوك است ، و در آغاز مىگويد : راه پيشينيان هشت شرط بود و من دو شرط بر آن افزودم ، عشرهء كامله ساختم . نخستين آنها طهارت است . . . ( - شفاء الصدور ، هف ) . آغاز : سپاس مر خداوندى را كه خلق را از عدم به وجود آورد و بعضى بر بعضى تفضيل كرد . نسخه‌ها 2 / 1187 ( 3 نسخه ) ؛ مشترك 3 / 1541 ؛ اعلام 3 / 2483 ؛ طبقات 7 / 10 - 11 ؛ نفيسى 1 / 115 ، همانجا 2 / 723 « رسالة الهائم . . . » و « رسالة السائر . . . » ؛ صفا 2 / 1013 نام چند كارش از آن ميان « لومة اللائم » ؛ مشار ، مؤلفين 1 / 479 . دايرة المعارف ، ش 4 / 274 عكسى ؛ همانجا ( 4 ) 897 عكسى . تركيه : كتابخانه‌ها 537 ؛ گنج 2 / 706 سدهء 9 ق .

* سعادت‌نامه .

مير سيد على همدانى ، گويا به اعتبار اينكه در مجموعه رساله‌هاى او بوده . اعلام 2 / 1670 ؛ طبقات 8 / 150 ؛ مشار ، مؤلفين 4 / 281 كه در هيچيك از اين نام ، نشانى به دست نيامده . فرهنگستان ، نامگو 1 / 265 ، ( 517 )

* سالك طريقت .

ن . نمايه‌اى از پيران ، همراه با نيايش و سروده‌هاى عرفانى . چاپ در مجموعه ، لكهنو ، 1300 ق ( 1883 م ) . موزهء بريتانيا ، چاپى 375 ؛ مشار 3 / 2882 .

* سبحات .

از شاه عبد القادر فخرى مدارسى ( د 1204 ق / 1790 م ) ( - بضاعت مزجات ) . اعلام 2 / 1357 ؛ نسخه‌ها 2 / 1188 . آصفيه 4 / 182 ، 186 .

* السبحات القدسيه فى اخلاق الاتقياء و صفات الاصفياء .

از مظفر فرزند عثمان البرمكى ( د 864 ق / 60 - 1459 م ) . آغاز : خداوند متعال و داناى كل حال ، واجب الوجود مستغنى از توصيف به كمال جمال . توپكاپى 85 .

* سبع اسرار فى مدارج الاخيار .

از شاه معصوم نقشبندى مجددى ( تسبيحى ) ، هرچند چنين نامى در كارهاى او نيامده ( - اذكار معصوميه ) . مشترك 3 / 1541 ؛ كتابخانه‌ها ، تسبيحى 97 .

* سبع سنابل .

از مير عبد الواحد فرزند ابراهيم مزارعانى بلگرامى واسطى ( 915 يا 916 - 1017 ق / 9 يا 1510 - 8 - 1609 م ) ، متخلص به « شاهدى » . در موسيقى دست داشت ، غزل فارسى را استاد بود . و از هموست : كافيه ، مكتوبات عبد الواحد ، شرح نزهت الارواح و جز آن .