شناسانده شده است .
آغاز : بعد از حمد و سپاس ايزد بىچون و قادر كن فيكون و پس از درود .
تاشكند ، فارسى ، ( بيرونى ) ( 1 ) 2 / 62 نسخه از سدهء 12 ق .
* رموزات العارفين .
از مولى محمد على فرزند محمد ، برغانى قزوينى ( د 1272 ق / 1856 م ) . بحثى است عرفانى در ايراد دو مسأله ، 1 - در مورد ارض محشر : 2 - غذاى اهل محشر .
آغاز : « تقديس تسبيح و انوار تحميد وقف جمال حضرت كبرياى اجلال آنچنانى كه ار لا من شى بدء أنوار اشياء نمود » .
مرعشى 30 / 308 ش 3 / 11987 .
* رموزات مالك :
رسالهء . . . ، ن .
مشترك 3 / 1528 .
بشير حسين ، شيرانى 2 / 222 .
* رموزات نجيبى .
از شاه نجيب الدين انبيتوى ( چنين ) لكهنوى ، كه « شواهد نجيبى » ( هف ) را در 1082 ق / 1 - 1672 م نگاشته است . ( اميتى از توابع لكهنو است و دانشمندان و صوفيانى از آنجا برخاسته كه نسبت اميتى ، اميتهى ، اميتهوى ، اميتوى دارند . ( مآثر الكرام 206 ؛ اخبار الاخيار 290 آن را انبيهى نوشته ) .
در مسايل تصوف و وحدت وجود ، با سربندهاى « ضابطه » و « رموز » ، گويا 9 ضابطه و 106 « رمز » دارد : ضابطهء اول در هويت ، دوم وحدت ، سوم واحديت . . .
آغاز : الحمد لله الذى كان و لم يكن معه شيىء ، متعين فى ذاته لذاته .
مشترك 3 / 1528 .
* رموز الاسرار . در علم حروف و خواص آن .
با سربندهاى تذكره ، تبيين ، تحقيق ، تفصيل ، توفيق و لاحقه ، داراى 16 « لاحقه » ( ملك ) . يا 15 « باب » ( ازبكستان ) .
آغاز : احصاى ثنا سزاوار محصى است كه لسان حرف بيان و ما ينطق عن الهوا .
ملك 9 / 96 .
ازبكستان ، تاشكند 8 / 86 در 15 « باب » .
* رموز الاسرار : منتخب . . . ، از محمد فرزند پير محمّد انصارى ،
معروف به يخچالى صوفى ديباچه ) .
آغاز : . . . اما بعد ، پس مىگويد . . . محمد بن پير محمّد انصارى المعروف به يخچالى صوفى كه اين رسالهاى است منتخب از رموز الاسرار .
يزد ، شيروانى 5 / 1770 .
* رموز الاسرار - لطايف غيبى .
* رموز الاشارات .
از سيد يحيى شيروانى . ( د 892 ق / 1487 م ) . بر فراز نسخهء نوشتهء 837 ق از نگارنده به « سلمه الله » ياد شده ( - تعريفات ) .
آغاز : سپاس و ستايش مر آن پروردگارى را كه فاعل مختار است .
استانبول ، دانشگاه 419 .
استانبول ، منظوم 372 ، 374 ؛ تركيه ، مغنيسا 354 .
* رموز الاوليا -
كنز الرموز .
* رموز و اشارات .
شرح . . . ، ن .
آستان قدس ، نامگو 340 .
* رموز حقيقت .
ن . در يكى از دو نسخهء ديره غازيخان نام نگارنده « نظام الدين » است ، كه گفته شده شايد همان اورنگآبادى ( د 1142 ق / 1729