تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 418

مساهمون:

ص٤١٨
1 - در ستايش اولياء الله ، كه در طلب ، نفس اماره را در بوتهء رياضت بگداختند . و به اين مطلب پايان مىيابد : كه فكر از طاعت فاضل‌تر است ، چه فكرت عمل روح است و طاعت عمل جسد . آغاز : الحمد لله و سلام على عباده الذين اصطفى . اما بعد ، چون خلاصهء اهل عالم بعد از انبيا و اولياء الله ، كه رياض دل‌هاى ايشان مظهر انوار الهى است ( - داوديه ) . مشترك 3 / 1493 « رسالهء عرفانى : درويشنامه » . گنج 2 / 880 . 2 - رسالهء عرفانى : نسخه‌ها 2 / 1161 ( 3 نسخه ) ؛ مشترك 3 / 1494 ( 2 نسخه ) . سپهسالار 5 / 15 ؛ نشريه 6 / 693 ، 449 ؛ سرفراز ، انجمن ش 2 ق ف 43 ، نوشاهى ، انجمن « رسايل على همدانى » ( 22 بند ) ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 239 . 3 - آغاز : حمد و ثناى نامتناهى مر پروردگارى را كه استحكام قواعد اسلام را نجات . تركيه ، مغنيسا 394 . 4 - در مجموعه رساله‌هاى اوست ، از سدهء 9 ق . در پايان آن آمده : اى عزيز اركان سلوك چهار چيز است ، در 4 « باب » : 1 - طهارت ، 2 - توكل ، 3 - توبه ، 4 - عدل . و در هر بابى از اين ابواب دو طبقه بود ، طبقهء ظاهر و طبقهء باطن . سپس هريك را به كوتاهى گزارش مىكند . آغاز : حمد و سپاس پروردگارى را كه حقايق اثمار ارواح ( ق ) در حدايق اشجار . . . اما بعد ، بدان اى عزيز . دايرة المعارف ، ش 2 / 185 ، ش 10 / 2257 عكس از سده 9 ق . گنج‌بخش ش 14092 از سده 9 ق .

* رسالهء عرفانى . از عين القضات همدانى ( - تمهيدات ) .

نسخه‌ها 2 / 1164 ( 1 نسخه ) ؛ اعلام 2 / 1705 ؛ طبقات 6 / 166 . فيلم 1 / 417 . اياصوفيه ش 1 / 4824 ؛ استانبول ، دانشگاه 323 .

* رسالهء عرفانى ، ابو يعقوب يوسف همدانى

فرزند ايوب ( 440 - 535 ق / 1048 - 1141 م ) ، ( - رتبة الحيات ) كه غجدوانى رسالهء « صاحبيه » ( هف ) را در مقامات او نگاشته است . آغاز : 1 - قال الشيخ العالم المحقق العارف ابو يعقوب يوسف بن ايوب الهمدانى ( ق ) : توحيد گفتن و شنيدن آنكس را مسلم بود كه محقق حقيقت توحيد بود . آغاز 2 : انظر على اى حالتك تدخل قبرك . نسخه‌ها 2 / 1169 ( 2 نسخه ) ؛ فهرستواره 3 / 2165 « سرگذشت عبد الخالق غجدوانى » ؛ نفيسى 2 / 722 . دانشگاه 8 / 752 آغاز برابر 1 ، سپهسالار . 5 / 12 آغاز برابر 2 . ازبكستان ، تاشكند 3 / 172 .

* رسالهء عرفانى . ناشناسى كه مريد شيخ محمّد عابد سنامى ( د 1160 ق / 1747 م ) بوده ،

كه وى مريد شيخ عبد الاحد ( د 1126 ق / 1714 م ) ، وى مريد شيخ محمد سعيد ( د