تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 313

مساهمون:

ص٣١٣

* حقيقت نماز .

خواجه باقى بالله سمرقندى ، محمد باقى بالله ( د 1012 ق / 1603 م ) . و اينكه نماز را دو حالت است : حقيقت است و صورت . صورت حقيقى آن را تنها از راه سلوك دريابى ، آنگاه ده اصل سلوك : يكم توبه ، دوم زهد ، توكل . قناعت ، عزلت ، ذكر ، توجه ، صبر ، مراقبت ، و دهم رضا ، و تأويل آيت‌هايى ، به نثر آميخته به نظم . اين گفتار در « كليات باقى بالله » ( ص 147 - 149 ) چاپ شده ، و اين جز « نماز صورى » اوست . آغاز : بدان افناك الله تعالى و ابقاك ، كه نماز را حقيقت است و صورت . و ظهور حقيقت او موقوف است به . مشترك 3 / 1420 ( 2 نسخه ) ؛ اعلام 1 / 293 با لغزش چاپى . گنج 2 / 845 .

* حقيقت وجود . مير سيد شريف گركانى ( د 816 ق / 1413 م )

( - شريفيه ، بخش فلسفه ) . آغاز : بسمله . بدان وفقك الله و ايانا كه اصحاب بحث و نظر . اعلام 2 / 2066 ؛ طبقات 9 / 90 . آستان قدس ، خامنه‌اى 381 « رساله در حقيقت وجود » .

* حقيقت وجود : رساله در . . . ، شايد از شاه نعمت الله ولى كرمانى ( طرازى ) .

( - وجود ، از همو ) . آغاز : وجود هو هو غير وجود ذاتى و خارجى است . قاهره ، دار الكتب 1 / 213 ، 125 .

* حقيقت وجود : وجوديه .

ن . در حقيقت وجود ، واجب الوجود ، ممكن الوجود و جز آن‌ها از مسايل عرفانى . آغاز : فى بيان حقيقت الوجود . قال الله فاطر السماوات و الارض . . . واجب الوجود حق است و او را وجود مطلق ، و ممكن الوجود عالم است . مشترك 3 / 1420 ( 1 نسخه ) . بشير حسين ، شفيع 297 .

* حقيقت وحدت . ن . با سربندهاى « اى سيد »

آغاز : الحمد لله كه حقيقت از آفتاب روشنتر است . نسخه‌ها 2 / 1129 ( 1 نسخه ) . دانشگاه 14 / 3624 .

* حقيقت وحدت . ن . نسخه‌ها 2 / 1129 .

سرفراز ، انجمن 31 .

* حقيقت وحدت . ن - نور وحدت .

* حق اليقين : رسالهء . . . ، از رايض الدين عبد الكريم ذهبى زنجانى .

چاپ : 1335 ( خ ) در مجموعه 12 گفتار . مشار 2 / 1764 ؛ اعلام 2 / 1364 . تبريز ، دانشگاه ، تسبيحى 33 .

* حق اليقين : مرآت الحق و اليقين .

مير سيد على همدانى ( - عقليه ) . تفسير و تأويل عرفانى آيت «
لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ، يَخْلُقُ ما يَشاءُ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ . . . »
( شورا ) . در ديباچه مىگويد : ذرات عالم در راه وصول به كمال سير مىكنند ، اما هيچ‌يك نمىتوانند با انسان برابرى كنند . آنگاه مردمان را به چهار گروه تقسيم مىكند : 1 . گروه غافلان تيه جهالت ، ناقصان ، 2 . طايفهء محفوظان سوابق هدايت ، كاملان ، 3 .