تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 226

مساهمون:

ص٢٢٦

* تفألات امام محمد پارسا -

بخش ستاره‌شناسى 4 / 2868 .

* تفاؤل منظوم .

شاه نعمت الله - بخش منظومه‌ها .

* تفسرة الرموز .

شاه محمد امير روپوش . سير و سلوك است شيوا ، نثر و نظم ، با سربندهاى « رمز » و گاهى « فائده » . آغاز : سبحان من تجلى ذاته لذاته بذاته فى ذاته من ذاته الى ذاته . . . چون احد از ذات بىحد سركشيد . اشكورى 4 / 95 .

* تفسير آيت الى الله تصير الامور .

ن . شايد از سيّد محمد قطب الدين نىريزى ذهبى ( د 1173 ق / 1760 م ) . ( - جامع الكليات ، فلسفه و جز آن ) . در پاسخ پرسنده‌اى به نثر و نظم . نام پرسنده نيز به دست نيامده است . آغاز : الحمد لله المتجلى لخلقه بخلقه و الظاهر لقلوبهم بحجته . ذريعه 9 / 884 « ديوان قطب ذهبى » ؛ اعلام 3 / 1859 ؛ طبقات 12 / 598 . شيراز ، شاهچراغ 2 / 292 « رسالهء تصير الامور » همراه « نامه » و « مفتاح الفتوح » و چند كار ديگر از همان نىريزى .

* تفسير آيت فلا اقسم بمواقع النجوم :

نقشى چند : رسالهء عرفانى . محمد فرزند محمود دهدار ، ( 1016 ق / 1608 م ) . براى « صاحب اورنگ خان خانانى » ، در 7 « درجه » ، در گزارش و تأويل آيت پيشگفته : درجه 1 - چون شامگاه ليلة القدر تجلى نجوم . . . ، 2 - چون اجتماع قمر بسبب صفات با شمس . . . ، 3 - چون تير سعادت امكان از افق ارادت . . . ، 4 - چون مشترى حقيقت هنگامه دادوستد . . . ، 5 - چون كوكب ارادهء قديم از برج . . . ، 6 - چون اوتاد اربعه در زايچهء طبايع . . . ، 7 - چون نزول نقطهء ابابى علوى در ارحام امهات . . . آغاز : اين نقشى چند است كه شكل بر ديوار محمد دهدار بر صفحهء خاطر صافى صورت جامعهء كمالات انسانى . نسخه‌ها 1 / 23 ( 2 نسخه ) ؛ اعلام 3 / 2081 ؛ مشترك 1 / 6 « الف انسانيت » از همو ؛ نفيسى 1 / 397 ، 807 . دايرة المعارف ش 2 / 129 عكس ؛ مجلس 13 / 136 ش 19 / 4749 « رسالهء عرفانى » .

* تفسير آيت النور -

شرح آيت النور

* تفسير آيت و كلمة القاها الى مريم .

كرمانى - روحيه ( 3 )

* تفسير آيت و نفخت فيه من روحى .

كرمانى - روحيه

* تفسير آيت‌هاى توحيد .

قراگوزلو - بخش تفسير .

* تفسير « إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ » .

از رشيد الدين فضل الله همدانى ( 648 - 718 ق / 1250 - 1318 م ) ( - اسئله و اجوبه ، بخش فلسفه ) . تفسيرى است عرفانى ، نه حرف به حرف ، از آن آيت : شب هنگامى از زمستان ، كه با برخى از دانشمندان نشستى داشت ، حكايت شب قدر به ميان آمده است ، اين لطايف در آن نشست املا گشته و اين رساله نگاشته شده است . در آن از رسالهء خود به نام « توضيحات » نام مىبرد . اين گفتار در ص 126 - 128 چاپ فكس ميله جاى دارد .