وحدت وجود و رد رؤيت بارى در بيدارى و پذيرفتن ديدن او در خواب .
آغاز : الحمد لله الذى هدانا لهذا و ما كنا لنهتدى لولا ان هدانا الله . و الصلات .
مشترك 3 / 1339 ( 1 نسخه ) .
* تحفة المراد .
از حكيم ميرزا عباس ، شريف دارابى ( د 1300 ق / 1883 م ) . گزارشى است بر قصيدهء ميرزا ابو القاسم فندرسكى نگارندهء « حقايق الصنايع » ( نسخهها 1 / 661 ) و جز آن . وى شاگرد ملا هادى سبزوارى بوده است . براى حسام السلطنه سلطان مراد والى فارس ، در پايان سدهء 13 ق . و در گزارش هر بيت اصول عرفان را بررسى كرده است .
آغاز : سپاس بىقياس و منت بىنهايت ايزدى را . . . اما بعد ، چنين گويد .
نسخهها 2 / 1075 ( 4 نسخه ) ؛ اعلام 2 / 2070 ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 650 ( نشانى چاپ تهران ، 1337 خ ، سنگى ، نو + 182 ص ) ؛ راهنماى كتاب : س 3 ش 1 / 126 همان چاپ .
آستان قدس 7 / 241 ، 240 ( 2 نسخه ) ، همانجا ، نامگو 116 ( 2 نسخه ) ؛ ادبيات ، حكمت 2 / 7 ؛ حقوق 47 ؛ شيراز ، ملى 2 / 131 ، 342 .
* تحفهء مرتضويه .
غلام مرتضى . موضوع ؟ .
چاپ : لاهور ، 1291 ق ، سنگى ، 14 ص .
مشار 1216 .
* تحفهء مرسله . شيخ ابو سعيد محمد مبارك مخزومى ،
براى فرزند روحانى خود شيخ عبد القادر گيلانى ( ديباچه ) . ابو سعيد مبارك فرزند على فرزند حسين مخزومى حنبلى ( د 513 يا 508 ق / 1111 يا 1119 م ) پير خرقهء شيخ عبد القادر جيلانى ( د 561 ق / 1166 م ) بوده است .
دربارهء وجود مطلق ، محدثات ، مرتبت احديّت ، معرفت ذات و صفات ، مرتبت لايقين ، حجت ، حقيقت محمدى ، حقيقت انسانى ، عالم ارواح ، عالم مثال ، عالم اجسام ، مرتبت جامعه ، انسان كامل ، اعيان ثابته ، مراقبت ، نفى و اثبات ( - پس از اين ) .
آغاز : حمد له . صلات . ستايش و نيايش مر ذاتى را كه جامع جميع صفات كمال و پروردگار . . . و بعد ، يقول العبد . . . الشيخ محمد مبارك .
مشترك 3 / 1339 ( 3 نسخه ) ؛ خزينه 1 / 90 براى ابو سعيد ، 94 براى جيلانى ؛ سفينه براى ابو سعيد ، 43 براى جيلانى .
ايوانف 1266 « شرح تحفهء مرسله » و 1267 ؛ بنارس ، دانشگاه 166 .
* تحفهء مرسله . ترجمه و شرح . متن از شيخ محمد
( زاده پيرامون 952 ق / 1545 م ) فرزند فضل الله نايب رسول الله برهانپورى ( د 1005 ق / 1596 م ) . با ديباچهاى از مترجم ، به نثر آميخته به نظم ، كه در آن نام متن و نگارندهاش ( بىنسبت به برهانپور ) آمده است ولى از خود نام نمىبرد ، و مىگويد از من خواست آن را به فارسى در آورم . و در « تنبيه » در خاتمهء كتاب نام مترجم عبد الغفور آمده است ، و تاريخ انجام 999 ق / 1 - 1590 م .
از نثر و نظم آن برمىآيد كه مترجم صوفى و سرايندهء زبردستى بوده . نخستين رباعى او :