* تحفة الجمال و خزانة الاحوال .
احمد عبد الملك الجبار ، مجددى زبيرى ، كه بايستى از سدهء دوازدهم باشد . وى از وطن مألوف خود براى تحصيل غير حاصلى به هند آمده ، پس از يك سال محبت و شوق بر وى غالب آمده ، از تحصيل دست شسته است . مريد خواجه سيد شاه جمال شده ، « تحفة الجمال . . . » را به نام او ساخته است . گزارش و گاه گزيدهء « مكتوبات مجدد الف ثانى » ( هف ) است بر حسب موضوع ، در 13 « تحفه » و 1 « خاتمه » : 1 - ترغيب بر طريقهء نقشبنديه ، 2 - بيان طريق تلقين مرشد و مسترشد و بيعت ، 3 - شرايط مرشد و مسترشد ، 4 - كيفيت اسم ذات و نفى و اثبات و استغراق و قبض و بسط ، 5 - فوايد رابطه و گريه در نماز ، . . . . 10 - وعظ و نصيحت و شرح يازده اصطلاح ، 11 - در اجازت مرشد و شرايط اجازت ، 12 - حقيقت كعبهء ربانى و قرآن و صلات ، 13 - در پوشيدن پوشاكهاى رنگين .
آغاز : الحمد للّه العلى الاعلا ، كما يحب ربنا و يرضى ، و الصلاة . . . اما بعد ، چنين گويد به عصمت اللّه سبحانى .
مشترك 3 / 1335 ( 3 نسخه ) .
گنج 2 / 575 .
* تحفهء جيوبلى . عبد الكريم مدرس
فرزند خان بهادر ، چاپ بمبئى ، 1887 م ، 256 ص .
چاپ سنگى 55 .
* تحفة الحرمين و سعادة الدارين .
معصوم على شاه فرزند رحمت على شاه شيرازى - هف 1 / 69 .
بيفزاييد : چاپ سنگى 57 .
* تحفة الخواص . ن . در ولايت .
آستان قدس ، نامگو 112 .
* تحفة الخواص . هدايت اللّه آشتيانى .
شيراز ، شاهچراغ 1 / 309 .
* تحفهء درويش .
شيخ عبد الكريم مدرسى ملقب به معصوم على شاه . فرزند شيخ على ( همروزگار ) چاپ : تهران ، 1337 خ ، 120 + 31 ص .
مشار 1 / 1204 ، مؤلفان 3 / 938 « تبيان الحق آيات ولايت يا تحفهء درويش » .
* تحفهء دستگيريه .
مولانا غلام دستگير قصورى هاشمى متخلص به عاجز ( د 1315 ق / 8 - 1897 م ) فرزند مولانا حسن بخش ، خواهرزاده و داماد و مريد خليفه غلام محيى الدين قصورى ، نگارندهء « سلاله مبرورة » ( هف : عقايد ) .
در پاسخ به اعتراضات غلام على قصورى كه از اهل حديث بوده ، دربارهء پيامبر و غوث اعظم و گفتهء « يا شيخ عبد القادر جيلانى شيئا للّه » و ديگر مسايل اختلافى ميان صوفيان و اهل حديث .
آغاز : اللهم صل و سلم و بارك على سيدنا و نبينا محمد . . . . اما بعد ، در قرب ايام شخصى متوطن ديهى از ديهات نيلى .
مشترك 3 / 1335 ( 1 نسخه ) ؛ علماى پنجاب 2 / 435 فهرست 17 كار او ، از آن ميان همين ( نام اين كتابها در مشترك 3 / 1335 آمده ) ؛ مشار 1 / 1204 ( چ : لاهور ، 1868 م ، سنگى ، 136 ص ) ؛ مشار ، مؤلفين 4 / 665 كه نشانى 5 كار چاپ شدهء او را داده ، مشار در هردو جا نام او را سيد غلام فرزند غلام حسين داده .