هند 4 / 93 ، 541 ، 619 ؛ افشار 1 / 67 ، 526 گفتار صديق حسين ؛ صفا 5 : 3 / 1557 ؛ مارشال 105 كه از بقا دانسته كه به بختاور نسبت داده شده .
نشريه 5 / 109 بىنام نگارنده ، همانجا 10 / 342 .
آصفيه 1 / 235 ش 513 ، 126 ؛ آصفيه ، هندليست 1 / 254 ، همانجا 3 / 98 ش 1260 ؛ اته 124 ، 125 ؛ ازبكستان ، تاشكند 1 / 42 ش 85 ، 43 ش 86 ، همانجا 5 / 312 ش 400 ، همانجا 8 / 17 ش 5619 ، 5620 ؛ افغانستان 170 ؛ ايوانف ، كرزن 6 ؛ بادليان 1 / 55 - 56 ش 114 ، 115 ، 116 ؛ بانكيپور 6 / 55 ش 477 ، همانجا 31 / 9 ش 1751 ؛ بشير حسين ، شفيع 44 ؛ بلوشه 1 / 237 كه از محمد بختاور خان دانسته است ، 350 ؛ بوهار 1 / 9 از سهارنپورى ؛ پاكستان ، انجمن ، سرفراز 103 ؛ خضر نوشاهى 418 ؛ راجستان 1 / 13 ؛ ريو 1 / 125 ، 127 ، 128 ، همانجا 3 / 1016 ، 1022 ، 1049 ؛ عبد اللّه 1 / 13 از بختاور خان ؛ عليگره ، اطهر 11 ، 12 ( 2 نسخه ) ؛ گنج 4 / 2085 ؛ لاهور ، دانشگاه ؛ نوشاهى 418 ؛ مرآت العلوم 1 / 6 ، همانجا 2 / 36 ، همانجا 3 / 4 ؛ موزه 1 / 14 ؛ موزهء سالار 1 / 80 تا 87 ش 66 تا 73 ( 8 نسخه ) ؛ نوشاهى ، انجمن 194 ؛ نوشاهى ، موزه 744 ( 2 نسخه ) ؛ هندوستان مين 145 - 146 بختاور خان .
* مرآت العالم .
بقاسهارنپورى . ترجمهء انگليسى گزيده .
برگل 2 / 630
* مرآت عالم .
ن .
نسخهها 6 / 4201 ؛ نشريه 5 / 109 .
* مرآت العالم فى احوال بنى آدم .
يزدى حايرى ، سيد جمال الدين محمد ( سدهء 14 ق ) فرزند حسين .
ذريعه 20 / 278 .
* مسامرة الاخبار و مسايرة الاخيار .
محمود فرزند محمد ، مشهور به كريم آقسرايى . در 4 « اصل » ، در 723 ق به انجام رسانده است . اصل 1 - وضع تواريخ ، 2 - هجرت تا خلفاى عباسى ، 3 - سلجوقيان ، 4 - سلاطين روم و خروج اتراك در آنجا . دوبار چاپ شده است .
صفا 3 / 1255 ؛ مشار 4 / 4745 ( 2 چ ، انقره ) .
* مسرت الحيات .
لكهنوى ، محمد شفيع على خان فرزند خليل الرحمان خان ، از فرزندان ابراهيم ادهم . داستانهايى از پيامبران ، شاهان و پرهيزكاران ، در 20 « باب » ، در 1252 ق نگاشته است . آغاز : لئالى متلالى محبت نثار بارگاه مرسله .
ذريعه 21 / 18 .
* مشجرات .
آذرى ، ابو محمد - طبقات پادشاهان و پيامبران .
آستان قدس 6 / 622 به تفصيل ؛ فيلمها 3 / 258 .
* مشجر الانساب .
ن . - طبقات پادشاهان و پيامبران .
* مشكات الادب .
سپهر كاشانى - بخش پيامبران و امامان .
* مطلع الانوار . ارانى كاشانى ،
ملا محمد على فرزند محمد حسن ، كه در 1217 ق از ملا احمد نراقى اجازه گرفته است . در 3 « مجلد » يكم آن ديده نشده ، دوم آن در پادشاهان ايران از كيومرث تا هلاكو و از آنجا تا روزگار نگارنده در 1239 ق .
و در پايان تاريخ جنگهاى ايران و تزار روسيه