هم چنان كه آيه كريمه
وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ
ناظر به اين حقيقت است كه قلب رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله از نظر نورانيت و درخشندگى حقايق قرآنى را مىيافت قبل از اينكه به او آيات كريمه القاء شود و روح قدس او مقام جمعى علوم الهى بوده است و نخستين نكته امكانى بطون قرآنى و معارف الهى است هم چنان كه از مقام او به بيت معمور اطلاق شده است يعنى اولين نقطه امكانى كه صالح حمل معارف الهى و تشبه بصفات كبريائى مىباشد و نيز بر حسب آيه كريمه
وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ
6 - نمل خلاصه همچنان كه بر حسب روايات و آيات قرآنى داراى بطون و اسرار بىنهايت است همچنين گروهى از بشر بايد صالح حمل و تعلم اين چنين معارف الهى و حامل اسرار و صفات ربوبى باشند و دلايل كه دلالت دارد بر بطون و اسرار آيات قرآنى بطور تلويح دلالت دارد باينكه رسول صادع و اوصياء طاهرين عليهم السّلام نيز حامل و صالح حمل و فهم بطون و معالم و معارف الهى خواهند بود .
و نيز اين معارف كه از آيات قرآنى استفاده مىشود از نظر جنبه رسالت رسول بوده كه بايد جزء تعليمات دامنهدار مكتب قرآن قرار داده شود و نبايد علوم قرآنى اختصاص برسول صادع داشته باشد و گر نه نزول آيات قرآنى بىمحتوى خواهد بود و هر چه به رسول صادع تعليم و موهبت و القاء وجودى شده بايد جزء معالم و رسالت معارف و برنامه مكتب قرآن قرار داده شود و گر نه لازم مىآيد كه تعليمات ربوبى كه ظهور صفت ربوبيت ساحت كبريائى است اختصاصى باشد كه جنبه عمومى و ظهور صفت ربوبيت نداشته باشد و دلايلى كه دلالت دارد باينكه تعليمات ربوبى از نظر رسالت و وساطت است كه تعليم برسول مقدمه براى توسعه مكتب قرآن باشد كه ظهورى از صفت ربوبى تعالى است .
بطور تلويح دليل قاطع است باينكه بايد توسط اوصياء طاهرين اين حقايق كه برسول القاء شده دسترس جامعه اسلامى قرار گيرد و گر نه القاء تعليمات