بعبارت ديگر صمد صفت سلبى است و مفاد آن تعين هويت ذاتى او وابسته به غير نباشد و اينكه حقيقت او نفس تعين او است مقابل صفت اجوف كه ماهيت او غير وجود است و اجوف و تهى خالى در او شائبه عدم است و مقابل اجوف همانا وجود محض و نفس تعين و قائم بذات است در او شائبه عدم و نقص نخواهد بود پس واجب الوجود و متعين بالذات همانا صمد حق تعالى خواهد بود .
و نيز گفته شده صفت صمد اضافى است و به معناى مبدء جميع ما سواء است و خالقى است كه همه موجودات به او مستند هستند و خود كبريائى او بىنياز از همه عوالم خواهد بود و از نظر قيومت او نسبت به همه موجودات در نهايت تقدس و توحد و بىهمتائى او بهر أين و مكانى و بر هر زمانى از ازمنه احاطه شهودى و وجودى خواهد داشت بلكه نتيجه غايت وحدانيت و أحدى او صفت قيوميه حقيقى بر همه موجودات و بر زمانها و مكانها خواهد بود وحدت بسيط حقيقى كه قاهر بر موجودات مىباشد .
( و الحمد للَّه زنة عرشه )
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 234
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٢٣٤