و معرف ندارد و جز از طريق لوازم نميتوان او را معرفى نمود .
اللَّه لفظ جلاله اسم و تام و مستجمع صفات وجودى است و موجودى است كه همه موجودات و آفريدها به او نيازمندند و او بىنياز از ما سوا مىباشد از نظر اينكه احدى الذات و بسيط حقيقى است شايسته مقام الوهيت است كه همه از او منبعث هستند .
احد صفت مشبهه و هر ماهيت كه عين هويت و نفس تعين آن باشد و صفت احد است يعنى هو لذاته مىباشد و هر چه ماهيت كه غير هويت او باشد او هو هو نميباشد زيرا هويت او وابسته به غير است و او هو هو بطور اطلاق نخواهد بود و صفت احد مبالغه در وحدت حقيقى و بساطت است كه غير قابل انقسام و كثرت است نه بر حسب عقل مانند انقسام به جنس و فصل و يا انقسام بماده و صورت و يا به حس و به اعضاء و جوارح در نتيجه حق تعالى در غايت وحدت و بساطت از همه جهات است .
و إله و خالق جهان بايد اين چنين احد و بسيط باشد زيرا مركب محتاج باجزاء و اجزاء آن غير آنست محتاج به غير است و هرگز محتاج به غير خالق عوالم امكانى نخواهد بود .
و صفت احد براى موجودى است كه در او شائبه كثرت نيست هم چنان كه مفاد سلبى آن منزه از كثرت و جنس و فصل و ماده و صورت و اجزاء و اعضاء است بلكه مفاد احد اثباتى آن نيز بساطت و كمال علم و كمال قدرت و حيات حقيقى و اراده قاهره و خير محض وجود مطلق است .
بالاخره احديت تامه منبع صفات كمال وجودى خواهد بود .
قوله :
اللَّهُ الصَّمَدُ
اللَّه تام و اسم جلاله مستجمع صفات وجودى و ذكر آن بمنزله ذكر همه صفات كمال خواهد بود و كلمه صمد صفت مشبهه به معناى آنست كه ماهيت او عين هويت و حقيقت او نفس تعين او است در ذات او شائبه نقص و وابستگى به غير نخواهد بود .